Yoksa Siz Hala Mükemmel Ebeveyn Olamadınız Mı?

Yoksa Siz Hala Mükemmel Ebeveyn Olamadınız Mı?

437
0
PAYLAŞ

Kendimi bilme yolunda ilerlemeye çalışırken, ete kemiğe bürünmüş ruhumu tanımak adına en etkili öğreti nedir diye sorduğumda cevap çok net olarak derinlerden gelir;………o kocaman öğreti 3.5 yaşındaki kızım…

İlk anneliğe başladığımdan itibaren kızımı en iyi şekilde yetiştirmenin yollarını ararken; kaygılara ‘Hoş geldiniz’ diyerek aslında ‘Mükemmel Anne’ olma çabasıyla yüzleştim.

Ne oluyor da burada kızım istemediğim şekilde davranıyor deyip küplere binerken aslında parmağımı doğrultmam gereken tarafın kendim olduğunu fark etmem neyse ki uzun zaman almadı.

Sormam gereken tek bir soru vardı: Bendeki hangi halin yansımasıydı gördüğüm?

Ya da kızımla olan iletişimimde kompozisyonun altındaki mesaj bana ne fısıldıyordu?

Mükemmel ebeveyn olmaya çalışmamda ve bu çabanın sonucundaki öfkemde hem kendi içimdeki yetersizlik hissinin gömülme ihtiyacı hem de sosyal medya ve uzmanların anneye yüklediği profil algısına uyum sağlayamamak etkili oldu ki; bu etkiyle aslında bir kısır döngünün içinde buldum kendimi .

İyi olamayan ebeveynlik ve sonucunda iyi yetişmeyen bir çocuk olduğunu görüp kendimi suçlama yoluna gittiğimde her şeyin daha da kötüye gittiğini fark ettim.

Neye göre kötüydü ebeveynliğim….. veya

dayatılan ebeveyn ve çocuk profili kime göre iyiydi?

Geldiğim noktada anladığım şu ki ‘Mükemmel Ebeveynlik’ veya ‘Mükemmel Yetişmiş Çocuk’ yoktur.

Her haliyle kabul edilmiş ebeveynlik ve her haliyle olduğu gibi kabul edilmiş çocuk vardır.

En çok da içimizdeki çocuğun ihtiyacı vardır aslında kabul edilmeye hiçbir şarta gerek kalmaksızın…..

İçinizdeki çocuğa şefkatli olmanız dileğiyle…..