YAŞASIN ‘AZILI’ ANNELER

YAŞASIN ‘AZILI’ ANNELER

137
0
PAYLAŞ

Altı aydır diyetteyim. Garip gelecek belki size ama, kendim için değil bebeğim için diyetteyim. Kahvaltıda, çok sevdiğim yumurta, peynir, reçel, domates, tereyağ, bal vs herşey yasak, yiyemiyorum… Yemekleri salçasız ve ayçiçek yağsız yiyorum… Ağzıma, çok sevdiğim çikolatalı ya da kakaolu hiçbir şey koyamıyorum, kuruyemiş, kek, börek, pasta yiyemiyorum, meyve olaraksa sadece elma ve ayva yiyebiliyorum, diğerleri yasak… Yasak çünkü, bebeğimin besin alerjisi var ve emzirdiğim için yediklerime dikkat etmem gerekiyor… Bunu öğrendiğim gün tüm yasaklı yiyecekleri bıçak gibi kestim…

Bi düşünün, bu dünyada hangi güç size bunu yaptırtabilirdi? Ya da hangi diyetisten söylese uyabilirdiniz yasaklara kendiniz için?

Bu dünyada bir anneye bunu yaptırtabilecek tek bir güç var; o da çocuğu, yani canı…

Anneler, kendisinin bile haberdar olmadığı, içlerinde saklı duran ama gerektiğinde dışarı çıkan büyük bir güce sahip bence…. Çocukları söz konusu olduğunda, gözlerini hiçbir şeyin yıldıramadığı ve korkutamadığı bir güce…

Benimki bunun sadece küçük bir örneği, kısa bir süre sonra geçecek ve bitecek… Bunun kat be kat üstü zorluklarla bir ömür baş eden anneler de var…

Yok, kimilerinin eleştirdiği gibi, anneliği yere göğe sığdıramama, ayrıcalıklı bir statüymüş gibi sunma niyetinde değilim ama bazı gerçekler de kolay kolay değişmiyor…

Hani bazen milyonların kalbine dokunan haberler görürüz. Bir annenin, en beklenmedik mucizelerin arkasında nasıl bir güç olduğuna şahit oluruz… Bazen; yeter ki okusun diye, kızını dağ tepe her gün sırtında okula taşıyan bir annedir o… bazen engelli çocuğu için “yapamaz” denilenleri ‘yapılabilir’ kılan bir anne… bazen de çocukları, gün geldiğinde mümkün olduğu kadar yüksek uçabilsinler diye, onların kanatlarını güçlendirmelerine tek başına yardım eden bir anne…

Ben onlara “Azılı Anneler” diyorum.

Sadece büyük mucizeler yaratanlara değil; bazen geceler boyu uykusuz kalıp ertesi sabah işe koşturan, bazen kendine ayıracak 1 saat bile bulamayan, bazen çocuğunun ödeviyle öğrenci olan, kolu sırtı ağrısa da çocuğu gülümsesin diye onunla oynayan, koşturan, iyi beslensin diye yaratıcılıkta sınır tanımayan ve daha burada sayamadığım pek çok fedakarlığı yapan anneler de Azılı Anne benim için… Hatta bunların hiçbirini yapamayıp, çocuğuna derin sevgiyle bakıp, sarıp sarmalayan anneler de öyle…

Zamanın azlığında, paranın azlığında, yemeğin azlığında, başkalarından beklenen yardımın azlığında, ilginin azlığında, imkanların azlığında bir şekilde içindeki gücü ve sabrı bulma gücüne sahip tüm anneler…

İyi ki varsınız, iyi ki varız.

Anneler Gününüz kutlu olsun 😊

Ebru Ürer Şengül
Ebeveyn Koçu

BİR CEVAP BIRAK