“Vatanın yaralandı ama iyileşecek”

“Vatanın yaralandı ama iyileşecek”

163
0
PAYLAŞ

Sık sık aynı şey olur… Oğlumun okuldan geleceği saatlere yakın garip bir duygu içine girerim…

“İyi gelecek mi, günü güzel geçti mi acaba …” diye düşünürüm.

Dün de öyle oldu…Ama bu sefer bir fark vardı…

Kapı çalındı, açtım, yüzü gözü sıyrıklar, yaralar içindeydi ama gülüyordu…

Onu öyle görünce, içimde bir fırtına mı desem bilmiyorum, acı sert bir rüzgar esti… Sakin görünmeye çalıştım ama o anda zihnimden geçen düşüncelerin hızından başım dönmeye başladı…

Annelerin en büyük korkularından biri, yanında olmadığı zamanlarda çocuğuna kötü bir şey olmasıdır sanırım… Onu koruyamamak, o an yaşadığı üzüntüyü ya da acıyı paylaşamamak ya da çocuğuna “yetişemeyecek” olmaktır…

Annelerin hiç büyümeyen çocukları vardır. Yaşı büyüse bile, çocuğu akşam eve geç kaldığında pencerenin önünde dalar gider anneler; telefonları açılmasa bin bir türlü şey düşünür…

Dünya döner, dünya çirkinleşir, dünya değişir, dünya bütün yükünü omuzlarımıza yükler, ama çocuklarının bütün yükünü taşımak ister anneler…

Bunları düşünürken içim daha da büyük bir acıyla sıkıştı… Haftasonu, evlatlarını korkunç patlatmayla kaybeden anneler geldi bir kez daha aklıma… “Doğum gününe gelecektim” diyen anne, cenazesinin başında “konuşuyorum yavrum seninle, beni duyuyor musun” diyen acılı anne…ve niceleri…elbette babaları, eşleri, kardeşleri, çocukları ama en çok anneleri… Zira hayatın içinde anne gibi bekleyen, özleyen, anlayan, sahiplenen, ruhumuza dokunan başka bir çiçek yok sanki…

Utandım… Oğlum yara bere içinde de olsa yanımdaydı, karşımdaydı…

Ya onlar? Çok utandım…

O anda “Hadi anneee, bir şey yok, düştüm. Vatanın yaralandı ama iyileşecek” diyerek içeri giren, çantasını montunu yerlere bıraka bıraka odasına koşan oğlumun sesiyle kendime geldim…

“Vatanın yaralandı ama iyileşecek”… Nasıl da aklına geldi…

TV’deki yeni dizilerden “Vatanım Sensin”in fragmanını izlerken sormuştu… “Vatanım Sensin ne demek anne, çok komik” demişti.

Ben de; “İnsan çok sevdiği birine ‘canım, aşkım’ diyor ya, bazen de ülkesi, vatanı kadar çok sevdiğini anlatmak için ‘vatanım sensin’ diyor” diye açıkladım.

“Ve benim de vatanım sensin” diye de ekledim… Çok hoşuna gitti.

Ve bugün “Vatanın yaralandı ama iyileşecek” diye beni teselli etmeye çalıştı…

Evet… Vatanım yaralı, hem de çok yaralı, elbette bir gün iyileşecek…

Peki ya yaraları hiç iyileşemeyecek olanlar…

Onları kim teselli edecek?

Unutabilecekler mi?

Mümkün mü…?

Ebru Ürer Şengül

Aralık\2016

BİR CEVAP BIRAK