Uyumsuz Bir Zihnin Not Defteri

Uyumsuz Bir Zihnin Not Defteri

135
0
PAYLAŞ

Kitabın sonuna geldiğimde mutlaka bir yorum yazmalıyım diye düşündüm sonra Achilles Valentin’in yazdığı her bölümde farklı kalplere, duygulara, özlemlere ve acılara açılan kitap sayfalarında gezinmekten büyük keyif alacak bir sürü arkadaşım geldi aklıma. Ama bir türlü yazamadım. Herkesin kendi yaşanmışlığı, hevesi, vicdanı ya da kırık kalbiyle hatta uyumsuzluğu ile okuması gereken satırlar olduğunu düşündüm.

Kitap bittiğinde Achilles’i yıllardır tanıyor gibiydim. Sanki doğduğum mahallede karşı apartmanın bilmem kaçıncı katında oturan ailenin oğlu ya da okulda bilmem kaç Edebiyat-C sınıfının öğrencisiydi.

Sonunda içerik ile ilgili yorumlar yazmaktansa bir iki ay önce İstanbul’da metrobüse yürürken şahit olduğum bir sahneyi anlatmaya karar verdim. Kafam her zamanki gibi bozuk para ararmışçasına yerde, burnumda kahve kokusu, tam ayılamamış halde metroya bir sürü insanla birlikte toplu taşınmak üzere ilerlerken duvar dibinde oturmuş kağıt mendil satan yaşlı bir teyze gördüm. Sırt çantalı genç bir çocuk kağıt mendili cebine koyup bir iki adım ilerlemişti ki, teyze “Allah bereket versin oğlum yolun açık olsun”, dedi arkasından. Delikanlı durdu, teyzeye döndü elini kaldırdı hoşça kal der gibi ve dedi ki:

“Sağol teyzecim, kendine çok iyi bak”

Öyle içten öyle gülen gözlerle söyledi ki bu sözleri dün geceki patlamada ölü sayısı kaça yükselmiş haberleriyle darmadağın yola düştüğüm bir sabah gördüğüm minicik bir insanlık hareketiyle siz deyin safsın biraz ben diyeyim hala umutlu sevinçli bir ağlak olarak bindim metrobüse. Canım dedim ya canım… güzel çocuk.

Şimdi diyeceksiniz ne ilgisi var tüm bunların Uyumsuz Bir Zihnin Not Defteri ile? Çok ilgisi var çünkü o zaman okumuş olsaydım kitabı arayıp ya da mesaj atıp “Bu sabah ne oldu biliyor musun?” diyeceğim ilk kişilerden biri olurdu Achilles. Hassas ve duygusal ama bir o kadar da dünyada neler olup bittiği ile ilgili içinde sevgi, mizah, eleştiri, iyi dilek ve farkındalık kısacası bir sürü insana dair yazıların olduğu bir kitabın yazarına…

“Yaşasın” derdim “Bak hala umut var.” 

 

BİR CEVAP BIRAK