Tren mi? Okuyunca anlarsın.

Tren mi? Okuyunca anlarsın.

149
0
PAYLAŞ

“Eskiden Haydarpaşa’ya da yanaşırdı. Ne yapacaklar burayı da böyle kaldı? “

“Yaaa evet”

“Eminönü di mi bu kızım? “

 

“Evet amca.”

Karaköy dediydi biri de.”

Önce Karaköy’e yanaşıyor sonra Eminönü (Ah canım ya konuşmak istiyor. Şimdi kitaba bakıyor konusu ne deme sakın amca. Hooop daldım içeri. Oh ne güzel uzun zamandır ilk kez okuduğum bir romanda diyaloglar su gibi akıyor. Biri beni videoya kaydetse ne görüntüler çıkar; bir gülümsüyorum, bir kaşlarım çatılıyor, bir yuvalarından fırlıyor göz bebeklerim. Hiç zorlama yok, eğreti durmuyor ne bir nokta ne virgül.

Bitmesin …

“Dünyadan Yeşim’e… Ofis arkadaşların sesleniyor”

“Hıı? “

“İzinler diyoruz açılmadı hala diyoruz. Ne zaman tatile gideceğiz ?” Ne okuyorsun sen?

“Eksi Sıfır”

“Güzel mi?

“ Güzel mi? Ne desem bilmem ki. Kendin okuman lazım… Ne alırsan o. Üniversite’de 17 nci Yüzyıl İngiliz Edebiyatı dersinde dönemin mistik şairlerinin satırlarına yorumlar yaparken her yorumu hocamız dikkatle dinler omuzundaki kaymış şalı yukarı doğru çekiştirir soğuk amfide kollarını ovuşturur ve “ Hımmm olabilir, neden olmasın? Evet bu da bir yorum “ derdi. Bu da herkesin kendi şifre kırıcısı ile okuyacağı kitaplardan. Konu bu deyip kestirip atmak haksızlık olur.”

Kitabı kapatıyorsun. Sonra azıcık aralayınca kaldığı yerden devam ediyor karakterler konuşmaya. Öyle canlı, öyle sanki yanı başımda gibiler ki parmağımın ucuyla bir sayfayı hafifçe kaldırsam kaldıkları yerden devam ediyorlar konuşmaya.

Son 10 sayfa. Bitmese…bitmese…bitiyor….ve iniyorum trenden….

Tren? Okuyunca anlarsın… J

Yeşim Erberksoy

İzotomi Projesi Koordinatörü