SÜPER KAHRAMAN DEĞİLİZ!

SÜPER KAHRAMAN DEĞİLİZ!

55
0
PAYLAŞ

Yazıma bir tezatlıkla başlamak istiyorum. Hepimiz kendi hayatımızın süper kahramanıyız. Eğer doktor değilsek bir başkasının hayatını kurtaramayız. Polis değilsek bir başkasını koruyamayız. Her şey zihinde başlıyor ve zihinde bitiyor. Bu konu da çok düşündüm, süper kahraman olmak için çok çabaladım ve gün sonunda suçlanan kişi ben oldum. Bunun çok basit bir nedeni vardı ama ben yıllar sonra öğrenebildim. Psikolojide geçen; kurban, kurtarıcı ve suçlayıcı…

Kurban, kurtarıcı, suçlayıcı nedir, neden böyle terimler var? Aslında bu konuda biraz geriye gideceğim; herkesi yönlendiriyoruz, çünkü çocukken biz de yönlendirildik, yanlıştı. Kendimizi çok çaresiz hissederiz ve birisinin gelip, bizi o çaresizlikten kurtarmasını isteriz (Kurban), biri gelir, bizi o çaresizlikten kurtarmak ister (kurtarıcı) ancak bu sefer de konfor alanlarımız devreye girer, bulunduğumuz yerden milyonlarca bahaneler üretir, gün sonunda o kişiyi suçlarız (suçlayıcı). Çaresiz birisini gördüğümüzde onunla konuşup, fikrimizi söyleyebiliriz ancak hayatımızı ona adayamayız. Bu hayatı onun yaşadığını ve çıkış yolunu kendisi bulması gerektiğini söylemeliyiz.

Yaşadığımız dünyadan kimse memnun değil; insanlardan, ekonomiden, insanlar kendi hayatlarından bile memnun değiller. Herkes daha fazlasını istiyor, ütopik… Asıl değişim mevcut durumu iyileştirmektir. Mevcut durumu iyileştirmek de zihinle başlar. Yani dediğim gibi her şey zihinde başlıyor. Kendi içsel yolculuğunuzu keşfedin. Ne istiyorsunuz, neyi seviyorsunuz, nelerden hoşlanıyorsunuz? Bunu sadece siz bilebilirsiniz, sizin adınıza kimse bilemez.

En iyi gözlem yapılabilecek yerlerden birisi hastanedir. Hastanede hasta psikolojisi, ilgi bekleyen ve dünyanın bütün dertleri onlarda olan çok kişi tanıyorsunuz. Bir şeyi daha görüyorsunuz o da o kişiyi alıp, cebini doldurup, bir iş verip, sıfırdan bir hayat vermenizi bekliyor. İşte bu nokta da biz süper kahraman değiliz, diyorum. İnsanî dürtülerden birisi; merhamettir. Üzgün, çaresiz birisini gördüğümüz zaman kendi derdimizi unutup, onun derdiyle dertleniyoruz. İnsanlar için üzülün, sadece kendinizi hırpalamayın. Çünkü gerçekten isteseydi başka bir hayatı olurdu. Gerçekten isteseydik başka bir hayatımız olurdu. Bahaneler asla bitmez, hiçbir zaman bitmedi, bitmeyecek sadece buna DUR! demelisiniz.

Hepimiz bir yerlerde kaybolmuş ve bulunmak istiyoruz. Kendi içimizde kaybolduğumuzu göremiyoruz. Gerçekten süper kahraman olmak ya da birilerine dokunmak istiyorsanız, bu kendiniz olmalıdır. Bir süper kahraman olsaydınız, şu an hayatınızda ilk neyi değiştirirdiniz?

Zeynep TÜRKOĞLU
Halkla İlişkiler & Tanıtım Uzmanı
Yönetici & Takım Koçu