Sevgi En Büyük Şifadır.

Sevgi En Büyük Şifadır.

227
0
PAYLAŞ

Kanser gibi bir hastalıkla karşılaşınca ilk tepkimizin korkmaktan başka bir şey olmayacağını düşünürüz.

Ben de basit bir ağrıyla doktora gidip, bir kaç tetkikten sonra “Sen kansersin.” denmesiyle ilk anda korkmadım ama şaşırdım. Hatta korkmama bile şaşırdım. Bir an düşünsenize size. “Kansersin!” deniliyor. Aklıma ilk ailem geldi. Asla üzülmesini istemediğim insanlar…. Ama o anda hızlı bir karar aldım. Aileme ve yakın çevreme bu hastalığı yaşadığımı söylemeyecektim.

Bence yaşadığımız hastalıklar ruhumuzda yarattığımız boşluklardan meydana geliyor. Bu boşlukların sayısız sebebi var; benim kinin ; üniversite sınavına hazırlık aşamasında yaşadığım ruhsal boşluklar olduğunu düşünüyorum. Derslerim, deneme sınavlarım çok iyi olduğu halde sınav günü geldiğinde  başarısız oluyordum. .Ama sınava gireceğim zamanlarda içimdeki korku her yıl daha da  artıyordu. Çünkü tek bir hedefim vardı . üniversiteyi kazanmak… Olmadı… Olamadı… Halbuki istediğim işi yapmak yaşamımdaki en önemli şeylerden biriydi . Ve sanki ona sadece  sınavla ulaşabilecekmişim gibi hissediyordum.

Her şeyin sebebi bendim. O zamanda biliyordum. Yani bu duygusal boşluğu ben bile bile oluşturdum ve kendi katkılarımla kanser oluverdim .

Çok  zor bir süreç yaşadım, hastalığın vermiş olduğu fiziksel değişimlerde beni halsiz bırakıyordu ama içimde tanımlamakta zorlandığım bir şey vardı… Başka bir enerji … Sağlıklı gibi yaşamama hatta hastalığı bile unutmama yardımcı olan bir enerji.

Çocukluğumdan beri olumsuz şeyleri dinleyen biri oldum ve sanki kendim yaşıyormuşum gibi üzüldüm. Bu durumu hastayken bile yaşamaya devam ettim.

O dönem “Ne yaşanırsa yaşansın evrende hep bir çözüm vardır” diye düşünmeye başladığım zamandı. Hasta olduğum zaman dedim ki; demek ki iyileştirmem gereken bir yönüm var. Çünkü bedenime ve ruhuma geçmişte yapmaman gereken şeyleri yaparak zarar verdim .

Sabır yerine sevgi istedim bu sefer. Yaradandan ve kendimden, huzur diledim…

Çok okudum, müzik dinledim… Ruhumu ve bedenimi bilinçli olarak dinlemeyi öğrendim.

Mevlana der ki; Sevgi zorluklarla dolu yaşam yolundaki rehberimiz.

Benim  dünyamda sevgi tek kural haline geldi…

Ruhu ve bedeni iyileştirince o kitle de iyileşiyor. Gülmeyi çok seviyorum, insanları çok seviyorum, bitkileri, hayvanları, yaratılan her şeyi gerçekten çok seviyorum. İnanıyorum ki her şeyde aslında sevgi ve her sevgide bir şifa var.

Önce kendinizi gerçekten sevin, kendinizi tanıyın, kendinizi olduğunuz gibi kabul edin. Gülmeyi asla eksik etmeyin hayatınızdan.

Sevgi en büyük şifa… İyileşmenin en muhteşem yolu…

Sevgim sizinle…

Beyhan Çönge

BİR CEVAP BIRAK