Pozitif Ergenlik

Pozitif Ergenlik

270
0
PAYLAŞ
Size ergen denmesini ister miydiniz? Uğraştığınız herhangi bir işte biri kalkıp size “ergen gibi” yapıyorsun deseydi ne tepki verirdiniz?
Sakince “Ooo, ergen mi dediniz bana, çok teşekkür ederim iltifatınız için… Ben de kendimi çok genç hissediyordum zaten!” mi dersiniz? Yoksa belki de öfkeli bir şekilde “Sensin ergen!” diye mi cevap verirdiniz?
Birine ergen demekle ona küfretmek arasında ne kadar fark olduğunu sanıyorsunuz? Ergen derken, devamlı etrafına sorun çıkaran çocukluktan yetişkinliğe adım atmakta olan bireylerden mi bahsediyoruz yoksa ara sıra yanlışlar yapan, iyi, büyümeye çalışan genç bireylerden mi bahsediyoruz?
Her ne düşünürseniz düşünün, birinin sorun çıkartmasına ilişkin inancınız tam olarak onun yaptıklarını bu perspektiften görmenizi sağlıyor.
Richard M. Lerner, “Pozitif Ergenlik” adlı kitabında ergenlere bir sorun olarak bakmanın asıl sorunların kökeni olduğunu, veriler ve araştırmalar ışığında anlatıyor. Çoğu ergen ebeveynine “Çocuğunuz nasıl?” diye sorulduğunda cevap, “İyi!” olarak geliyor. “İyi derken ne kastediyorsunuz?” diye sorulduğunda ise cevap, “Uyuşturucu kullanmıyor, cinsellik yaşamıyor, kumar oynamıyor ve şiddete eğilimli değil.” cevabı takip ediyor.
Bu cümlenin anlamı aslında oldukça ilginç. Düşünsenize kötü olmadığınız için iyisiniz. Halbuki biz görmekte zorlansak da ergenler bir sürü iyi şeyler yapıyor, hatta bizim kötü diye tanımladığımız davranışları, iyi ve güçlü yanlarından çok daha az. Ancak geçiş aşamasında onları sorun olarak görmeye ve onlarla çatışmaya kendimizi o kadar uzun süre hazırlıyoruz ki tam olarak inandıklarımızı yaşıyoruz. Yani bir çeşit kendini gerçekleştiren kehanetin tecrübesi başımızı ağrıtıyor.
Richard M. Lerner’a göre her ergen yani genç birey için tanımlanmış ve geliştirilmesi gereken bazı elementler var. Bu elementler kendine ve topluma faydalı herkes için altın kurallar gibi. Her bir elementi geliştirmenin ve desteklemenin yolu var.
 
Geçenlerde bir ebeveynin artık oğlumla eskisi gibi ilişki kuramıyorum, okulda agresif davranışlar sergiliyor demesi üzerine yazdım bunları. En büyük üzüntüsü bebek denecek yaşlardaki çocuğunun eskisi gibi onlara bakmadığı ve gözlerinde onlara olan hayranlığı artık görememesiydi. Bana çocuğu için hangi uzmandan yardım alması gerektiğini sordu. Cevabım, çocuktan önce kendiniz için bir şeyler yapın. Önce çocuğunuzu çok sevin, sonra okuyup bilgilenin deyip “Pozitif Ergenlik“i önerdim. Eğer işinize yaramazsa daha da çok sevin ama bir de ebeveynler olarak biz uzmana görünün, en son çocuğunuzu bir uzmana götürürsünüz diye cevap verdim.
 
Siz ne düşünüyorsunuz?

BİR CEVAP BIRAK