Pooh’nun Yolu ve Taoizm

Pooh’nun Yolu ve Taoizm

54
0
PAYLAŞ

Winnie the Pooh ve Taoism karışımı bir kitap derken sonunda okuyucu olarak vardığınız nokta günlük hayatın getirdikleri ile uyum içinde, şükür duygusu ile yaşamanın aslında mutluluğun anahtarı olduğu fikri.

Özellikle İngiliz Edebiyatı’na ilgi duyanlar “masumiyet/ deneyim, iyi / kötü gibi dualitelerin sık sık konu edildiği eserlere aşinadır. Benjamin Hoff, ilk bakışta sanki çocuklar için yazılmış gibi görünen bu kitapta, hayvanlar dünyasından sembol karakterler ile eğitim, bilgi, olumlu bakış açısı ve şükür gibi kavramları irdeliyor. Aslında günden güne ayrıştığımız, birbirimizi ötekileştirdiğimiz bu dünyada fark etmeden aynı şeyleri düşünüyoruz; dayanaklarımız ya da ifade edişimiz farklı olsa da aslında aynı şeyi söylüyoruz.

Henüz kitabı okumamış olanlar için keyfi kaçmasın diye karakter ismi vermeyeceğim. Bir karakter var ki, bilgi onun için önemli. Bilginin kendisi onun için önemliyken onu paylaşmak gibi bir amacı yok. Bu haliyle herkesten daha zeki ve bilge görünüyor. Bir diğeri oldukça kötümser. Durmadan şikayet ediyor her şeyden. Tabi bu sebepten keyif unsurunu ıskalıyor sanki bu hayatta. Bir de akıllı görünmek için bilgiye sarılan biri var. Bir sürü şey gözlemliyor ancak farkındalık konusunda zayıf. Durmadan çabalayıp, aynı hataları tekrar yaparak çırpınan bir karakteri de unutmayalım. Sınırlamalarının farkında da değil üstelik. Tam tersine sınırlamalarının farkında olan ve içsesini dinleyen bir karakter de sevilesi olanlardan.

Nihayet Pooh’a gelince elinizde olmadan en çok onu seviyorsunuz. Hayatın spontane ve basit yanına odaklanıyor çünkü. Kitaptaki en çarpıcı paradoks ise beyin gücü olmadan en aydınlanmış karakterin Pooh olması.

Okuyun bu kitabı çünkü “Çok çok uzaklardan bir çocuğun zihni bizi çağırıyor. Bazen duymak zor olabilir fakat o kadar önemli ki…Çünkü o olmadan asla Orman’da yolumuzu bulamayacağız.”

Yeşim Erberksoy

BİR CEVAP BIRAK