Olmuyor

Olmuyor

139
1
PAYLAŞ

İncitmekte ustalaştırıyor insanı zaman.

Başta ve en çok, kendini incitiyorsun sanırım.

Mutluluk isterken, aslında o mutluluğun var olduğuna bile inanmıyorsun ki sen!

“Git gide daha çok yara açmak” gibi, ruhunda.. bedeninde..

“İntikam alır” gibi.. “hak ettiğin” acıyı çeker gibi..

Haykıracakların varken, sen susuyorsun………….. itiyorsun………….. uzaklaşıyorsun..

Arkanı dönüp gidiyorsun.

Olmuyor.

Belki de yaşayabileceğin en güzel anlar burnunun dibindeyken, sen ani bi’ refleksle reddediyorsun………. başka bi’ yol seçerek.

Sözüm ona inanmak istiyorsun, tutunmak istiyorsun, yürümek istiyorsun ama olmuyor.

(Allah aşkına, kimi kandırıyorsun?!)

Gecenin bi’ vakti uyanıyorsun; adeta uyuşturucu müptelalarının “ilacını” aradığı gibi, kör karanlığın içinde seni saracak / sakinleştirecek o gözleri arıyorsun.

O nefesi.. o elleri..

Sırtını sıvazlayıp “her şey yolunda.. buradayım.. seninim.. benimsin..” diyecek o sesi..

Güçlüymüşsün gibi görünmekten yorulduğunda, sırtını dayayıp azıcık dinleneceğin o merhametli göğsü arıyorsun.

Gözlerini güvenle kapatabilmeyi..

Azıcık soluklanıp, umutla gülümsemeyi..

Sevmeyi, sevilmeyi arıyorsun.

İnkar etme, arıyorsun işte.

Bal gibi istiyorsun!

(Gel gör ki, olmuyor.)

Kalbin ne kadar da yoruyor bedenini..

Nabzın hızlanıyor……….. yok, biliyorsun ama kabullenemiyorsun.

İşte o kadar..

Seni “yüreğiyle” seven bi’ kalp yok.

Yalnızsın.

Şu koca dünyanın üzerindeki her bir çorak toprak parçası kadar yalnız.

…………………..

Düşündükçe -bilerek- eksilttiğin ihtimalleri, yaşadığın yalnızlık ne kadar tesadüf olabilir ki?

Değil de zaten.

Bildiğin, “olmuyor”.

Sen anlarsın beni……..

Üstelik, tam da “anlatmak istediğim” gibi.

Yazmadan duramadım.

Kabul ediyorum artık, her zamankinden daha çok:

Her ne kadar sap-çöp desen de, istediğin kadar bahane üretsen de, bi’ sebepten çekip gitsen de………. O’nsuz nefes alamıyorsun işte.

Senin oksijenin o.

Kabul et artık hadi.

Sen……… ve Aşk…..

………….. ayrı gayrı olmuyor.

 

Didem Arslantürk ( Dip ve İllüzyon Kitaplarının Yazarı)

 

1 YORUM

  1. Kalemine çok inandığım sevgili Didem Arslantürk. Siz lütfen daima yazın biz okuyalım. Belki bazı makalelerinizi atlayabilirim ancak raflarda göreceğim tüm kitaplarınızı okuyacağıma (okuma yetimi kaybetmediğim sürece

BİR CEVAP BIRAK