Okul Başarısı Mı, Hayat Başarısı Mı?

Okul Başarısı Mı, Hayat Başarısı Mı?

191
0
PAYLAŞ

Hepimiz çocuklarımız için en iyisini istiyoruz. Okulda başarılı olsun, iyi bir meslek sahibi olsun diye arzularımız var. Doğdukları andan itibaren hayatta başarılı ve mutlu olmaları için çabalıyoruz. Fakat sonra okul hayatı ile bizim de hırslarımız başlıyor. Kendi hırslarımızı çocuğumuz üzerinde gösteriyoruz çoğu zaman. Onu yetiştirmek birinci görevimiz oluyor. Ama yetiştirmeyi okul başarısı ile de karıştırıyoruz ne yazık ki.

Özellikle Türkiye şartlarında inanılmaz bir yarış var. Çocuklarımızı kendi yetenekleri doğrultusunda değerlendirmeyip. Başka çocuklarla kıyaslama yapıyoruz ne yazık ki.

Ergen çocuğunuzun yeteneklerini desteklemek için izin verin, çocuğunuz kendi alanlarını yaratsın. Çocukken de öyle değil miydi kendi yapabilsin diye “sen yapabilirsin” derdik ki, çocuğumuzun kendi becerisi olsun, o konuya karşı kendini geliştirsin diye. Mesela, çok küçük yaş için ayakkabılar cırt cırtlı olur ki çocuk ayakkabısını kendi giyebilsin diye. Sonraları okul çağına gelmiş çocuk ayakkabıları bağcıklı olur. Çocuk artık kendi ayakkabısını kendi bağlayabilir. El becerisi gelişmiştir.

Bebekken el ağız koordinasyonu ilk 1,5 yaşa kadar gelişir ve bebek bu yaşta yemek yemeği öğrenir. Henüz bebek olduğunu düşünürseniz çocukluk çağında da siz yedirirsiniz çocuğunuzu. Çocuğunuzun belli dönemlerinde belli yönlerini desteklemek gereklidir. Özgüven gelişimi için sevgi elbette çok önemlidir. Yaptığı şeyleri becerilerini, yapabilirliğini övgü ile karşılık vermek çocuğun özgüvenine destek olur.

Çocuğunuzu daha iyi yapsın diye sürekli eleştirirseniz çocuğunuzda yaptığınız şey değersizlik duygusu yaratmak olur. Sen yapamazsın dedikçe çocuğunuzun yeteneklerini ve kendine güvenini yok edersiniz. Kendine güveni azalan çocuğun okul başarısı da düşer. Onun yapabileceği çok şey varken giderek sosyal alanlardaki becerileri de daraltır.

Okul başarısı yalnızca ders çalışarak kazanılmaz.

Çocuğun kendine olan güveninin yüksek olması da çok önemlidir. Kendine güveni yüksek olan genç birey ailesi tarafından becerileri, yaratıcılıkları, güçlü yönleri desteklendiği zaman özgüveni de yüksek olur. Bırakın yaptığı her neyse mükemmel yapmasın. Siz yapsanız belki mükemmel olacak ama önemli olan onun yaptığı. Böylesi daha değerli.

Siz onun yerine yaptığınızda onun başarısı mı olacak, sizin başarınız mı?

Bazı ebeveynler duyuyorum “ilkokulu beraber bitirdik, liseyi beraber okuduk.” Hatta “Bir diploma da bana vermeliler” gibi konuşan anne babalar var. Aslında bununla övünülecek pek bir şey yok burada.

Çocuğunuz aciz mi de siz onun yerine her şeyi yapıyorsunuz?

Yoksa sizin hayattan tatmininiz yeterli olmadığı için çocuğunuzu basamak olarak mı kullanıyorsunuz?

Bırakın çocuğunuz yapsın. Bırakın 100 değil de 80 alsın. Ama kendi notu olsun. Sizden kaynaklanan sahte not olmasın!

Zeynep ALNIAÇIK