MUTSUZLUKTAN GEÇERKEN

MUTSUZLUKTAN GEÇERKEN

135
0
PAYLAŞ

“Durup dururken patlak veren mutluluk histerisinin sebepleri nelerdir? Mutlu olmaya  ‘çalışmak’ acaba bireyleri ve toplumu daha mı mutsuz ediyor?” Felsefeci ve Mutluluk Araştırmacısı  Wilhelm Schmid,   Mutsuz Olmak  kitabında mutluğu bir sallıyor; evirip çeviriyor…

Mutluluğa gereğinden fazla anlam yüklendiğini ve bunun da sanki bir ödev gibi başlı başına stres kaynağı yarattığını savunuyor.

O Zaman BEN…

Bir kahveyi koklayarak içebilirsem,

Sabah pencereyi açtığımda bir kuş cıvıldamasına denk gelirsem,

Temiz kokan çarşaflarda uykumu karşılarsam,

Bir iki güvendiğim dostuma dertleniyorsam gerisini berisini düşünmeden,

Bir iki kelime birşeyi tutkuyla öyle çok düşünmeden yazıveriyorsam hala,

Okuyorsam, öğreniyorsam,

Seviyorsam, seçiyorsam,

Şu hayatta ve şu hayatla bir mevzum varsa..

Mutluyum işte.. ‘an’ da mutluyum.

Bazen ‘mutsuzum’ hemde çok..

Karamsarım, kaygılıyım,

Kaybolmuşum, çaresizim,

Keyfim yok.. Durumlar karışık,

Ama.. ortasından geçiyorum;yürüyorum..

Bazen de duruyorum; durmak şahane..

Kendimi susarak tedavi ediyorum..

Resme karşıdan bakıyorum; içime derinden..

Mutsuz da olabilirim.. ama beni acıtan hiçbir şeyin kalıcı olmadığını;

kederin de misafir olduğunu.. efendice uğurlamam gerektiğini biliyorum.

Sonrası güneşler.. Sonrası farkındalık.

Ama ‘mutluluk’ içimizde öylece bekleyen umutlu bir kuş..

Ne zaman cıvıldarsa o ‘an’ı kaçırmayın işte..

Sinem Kut Balaban