MÜSAİT (!)..

MÜSAİT (!)..

146
0
PAYLAŞ

Benim adım “KADIN MI, KIZ MI BELLİ DEĞİL”..

Benim adım “YOLLU”..

Benim adım “AFEDERSİNİZ”..

Benim adım “TAHRİK UNSURU”..  idi.

Kabullenememiştim hiç birini ama alışmıştım; duymaya, okumaya, yaşatılmaya.

Bugün adımın bir anlamını daha öğrendim; sen de not et kenara:

“MÜSAİT”mişim aynı zamanda.

Evet, bir diğer adımız buymuş bizim şekerim.

Hani kadın kadına, elimizde dövizler, ağzımızda dolu dolu “şiddete-ayrımcılığa hayır” falan haykırmak için dökülüyorduk ya yollara..

Orada burada toplantılar falan yapıp, derdimizi izah etmeye çalışıyorduk ya..

Meclise kadar ulaşmıştı hatta sıkıntılarımız; umutluyduk hatırlarsan bi’ ara.

Anlatmaya çalışıyorduk ya sokaktaki insana; “Biz anneyiz, biz kardeşiz, biz eşiz” falan diye..

Hm hmm, tabii tabii!

Hiiiç yorma nefesini.

Ona buna dert anlatırken biz, TEPEMİZDEN indi balyoz.

Kaldır başını bak; görmüyor musun, adamlar açık açık her gün yeni bir sözle sesleniyorlar sana.

Özetle şunu söylüyorlar:

“Sen bizim başımıza DERTSİN kardeşim”.

O yüzden derim ki, hiiiç uğraşma.

Sadece sokakta değil, devlet katında da değerin yok.

Aç gözünü, kolla arkanı. (İKİ ANLAMDA DA)

Her yerinden sarıldın bu kez.

Hâle, Jâle, hadi bi’ de belki bizim mahalle.. hepsi hepsi o kadarsın işte.

Yüreğine YÜREĞİYLE gelen yok ki.. akıl başka yerde.

Vah ki ne vah..

Bu ne bu nasıl bi’ BEL ALTI, bu nasıl bi’ SAPKINLIK..

Zihniyet belli, amaç net.

Ağızlarından çıkan; KADINa dair her güzel şey İDARETEN, hepsi YALAN.

Saygıdan, merhametten, nezaketten, medeniyetten, hayâdan-edepten bihaber bu insanlar; kalkmışlar bi’ de bizi YÖNETECEKLER..

Hadi ordan!

Cocuğunuzun Meslek Seçimi