MUCIZE

MUCIZE

168
0
PAYLAŞ

Kayıp gidiyor hayat avuçlarımın arasından, tutamıyorum.

Yapmak istediklerim var ama yapamıyorum.

Üzülerek , başkalarının yapışını izliyorum.

Akıp gidiyor zaman, zaman geçtikçe daha çok üzülüyorum. 

Sonra, diyorum kendime, sonra sen de yaparsın. 

Henüz senin zamanın gelmemiştir.  Biraz daha sabret, senin zamanların da gelecek.

Sen hazırla kendini diyorum,gücünü topla,o güç senin içinde var diyorum,yapabilirsin.

Biraz daha sabrediyorum,hazırlanıyorum yapmak istediklerim için… 

 Ama olmuyor,gelmiyor bir türlü o zaman.

Sonra mucizeler geliyor aklıma.

Hayat mucizelerle dolu diyorum,mucizeler en beklemediğin zamanda gelir diyorum,biraz daha hazırlanıyorum…

Ama  gelmiyor o zaman,mucize de bulmuyor beni bir türlü. 

Umutlarım tükeniyor,gücüm kalmıyor,inancım bitiyor.

Çığlık atmak istiyorum,beni duysunlar istiyorum ama sesim çıkmıyor…

Sonra geriye bakıyorum. 

Aslında epey de yol aldığımı görüyorum,kızıyorum kendime. 

Bu kadar ümitsiz olduğum için,üzüldüğüm için.

Mucize sensin diyorum.  Mucizeni, sen zaten kendin yaratıyorsun diyorum.

Sonrası yok diyorum.

An,su an.

Bütün sır burada,şu an da.

Yaptıklarına bir bak,o kadar imkansızlıklar içinde yaptıkların mucize değil de nedir diyorum…

Sonra anlıyorum,aslında mucizenin beni bulduğunu…

Mucize,beklenmeyendir çünkü,hesapta olmayan.

Beklediğim yöne değil,her yöne bakıyorum.

O  zaman anlıyorum mucizemi.

Aslında gözümün önündeymiş de haberim yokmuş,gülümsüyorum…

Mucizeler hep var…

Cocuğunuzun Meslek Seçimi

 

BİR CEVAP BIRAK