KORKU-YOR-UM HEM DE NASIL !

KORKU-YOR-UM HEM DE NASIL !

76
0
PAYLAŞ

Küçükken hayran olduklarımın en temel özelliklerinden birisiydi korktuklarımdan korkmamaları. Kömürlüğe girerler, karanlığa dalarlar, böcek görünce kaçmazlar, ben tedirginken sakindirler, ne yapacağını bilirler .. diye listemi uzatabilirim. Bunlara bizim kahramanlarımızdır, gözümüzdeki he-man’ler diyebiliriz J

Sonra yaş ilerler kalbimizin duracağını zannederek  korku filmleri izleriz, merak duygumuz baskın çıkar, korkmamıza rağmen bilmediğimiz bir sokağa dalarız, ret yiyeceğimizi düşünsek bile vazgeçmeyiz gönül işlerinden, paramızı kaybetme korkusuna rağmen dalarız girişimciliğe, başarısızlık karşısında alay konusu olma pahasına inandığımız şeylerden vazgeçmeyiz. Korkuyla kol kola gezer dururuz.

Korku, belirsiz olan her durumda, kendimizi tehdit altında hissettiğimiz her anda hep çıkar karşımıza. Bu kadar rahatsız edici olmasına rağmen tüm canlılarda olan ortak duygulardandır. Hem insanlarda hem hayvanlarda. Korkarak doğmayız belki ama korkuyu görerek, tadına bakarak zamanla öğreniriz. Kimimiz güç alırız kimimize duvar olur. Adam sende bu kadar öcü mü bu duygu diyenleri duyar gibiyim.

Herşeyin iyi bir tarafı olmalı değil mi ?

Korku tehlike karşısında hazırlıklı olmayı, riskler karşısında nasıl adımlar atmamız gerektiğini, kendimizi korumayı, çevremizi korumayı, geleceği inşaa etmeyi, hayatta kalmayı öğretir bize. Tehlike çanları çaldığında bunun sayesinde öğrendiklerimizi devreye alırız. İyi ki de varsın sevgili KORKU !

Korkum benim başımın belası, keşke para verip satsam birine diyenler olacaktır elbette. Ya da gördüğünde başını kuma sokup görmediğim beni de göremez diyenler !

Korkunun dozunu kaçırdık mı ?

Mantık uçar gider, yerine olmadık düşünceler, abartılı tepkiler, acı çekmemize sebep olan kararlar geliverir. Alarm çalsa da çalmasa da hep tetikteyizdir sayesinde.  Gelir hayatımızın ortasına oturur. Şöyle elinde kumanda oturma odasında çekyata yayılarak oturmuş keyfini sürer. Senin istediğin kanal açık değildir, istediğin sesi duymuyorsundur ve ne zaman neyi izleyeceğini bilmiyorsundur. Kontrol artık başkasındadır. Sen farkında olana kadar kumanda elinde hayatını yönetir durur. Bir yanın kalk kumandayı al elinden derken bir yanında gitme sakın burada kal der ve zorla oturtur oraya. Sonra da haklı çıkmak için örnekler sıralamaya başlarsın. Geçmiş deneyimler, yerleşmiş kalıplar, söylentiler, benzer durumdaki insanların örnek bulmanı kolaylaştırmak için sırada bekliyorlardır. Yetişir imdadına !

Sonuç :

Sen bu duyguya iyice yapışmış, olacak veya olmayacak acılar hakkında kurar durursun. Bir yandan da ulaşamadığın hayallerin içinde hayıflanmayı ihmal etmezsin.

Korona sayesinde şuan milletçe hakkını verek yaşadığımız duygulardan birisi KORKU !  Sadece hepimizin ibresi farklı gösteriyor. Herşey o kadar hızla geliverdi ki yaşananlar bir film karesi mi gerçek mi hissi arasında gidip geliyoruz. İbremiz şaşmış durumda!

Bugün yaşanan ne olursa olsun bu duygunun bizdeki oranı geleceğimizi belirleyecek gibi görünüyor.

Kimimiz korkunun eline vermiş kumandayı ve sonsuz bir karanlığa doğru yol alıyormuş gibi hissediyor. Kaybetme korkusuyla  biriktirmeye, sakınmaya, başkalarını hiçe saymaya, güvenmemeye, üretmemeye  veya kabuğuna çekilmeye  karar veriyor.

Kimimizse korkumuzu bir alarm olarak görüp kendimiz, çevremiz ve geleceğimiz için nasıl önlemler alabileceğimizi düşünerek hareket etme çabasında.

Aynı şey hepimiz için farklı sonuçlar doğuruyor. Algımız bugünümüzü ve yarınımızı nasılda şekillendiriyor.

Bu durumu bugün kendi üzerimizde çalışmak ve pratik yapmak için kullanabiliriz.

İş hayatında esnek olmak, beklenmeyen risklerde çoğunluğun faydasına hizmet etmek, ebeveyn olarak çok yönlü düşünmek, girişimci olarak ilerlemek, öğrenci olarak öğrenmek, STK olarak kapsayıcı olmak, yönetici olarak birliği sağlayıp hedefe ulaşmak, vatandaş olarak sorumluluğun bilincinde olmak, yeni yollar bulmak…

Eğitimin, işin, yaptıkların veya yapamadıkların ne olursa olsun bugün yaşadığın KORKUya sahip çıkarak kendine şunları sormaya ne dersin;

Sorunlarımı büyütmek yerine çözmek, kendimi demotive etmek yerine geliştirmek için KORKUMU nasıl kullanırım ?

Böyle bir bakış açısını sahiplenmiş BEN’le hayatımın geri kalanı  nasıl görünüyor !

İlknur Akbulut