KENDİNDEN KAÇIŞ

KENDİNDEN KAÇIŞ

161
0
PAYLAŞ

Yüksek sesle düşünüyorum,  sorular soruyorum…

Bazen cevap, sorunun kendisidir…

İnsan sevdiğinden kaçar mı?

 Yok,  kaçmaz ise;

Kendinden neden kaçar insan?  Kendini sevmez mi yoksa(!)  Nasıl, nereye kadar kaçabilir?

Kendini almadan,  bir yere gidilebilir mi?  Peki o zaman bu uğraş ne?

 Tüm o avare dolaşmalar,  başkalarının sorunlarıyla uğraşmalar,  uzaklaşıp gitmeler,  sürekli kitap okumalar, sürekli eleştirecek bir şeyler bulmalar, TV  dizisine ya da filme takılıp kalmalar!..

Sahi,  gerçekten aradığın ne?

Sebep ne?

Kaybettiğini mi arıyorsun,  yoksa kazandığını mı kaybediyorsun!

Tabi ki hepsini yapacaksın, ama ya fazlası(!)

Tüm bunların sebebi kendinden kaçış değil de ne?

Ya , tüm o yalnızlık korkusu!

Hepsinin özünde kendinden  kaçış yok mu?..

Peki,  ne istiyoruz kendimizden?  Alıp veremediğimiz ne kendimizle?

O,  kafamızın içinde dolaşıp duran,  içimizi kemiren sorulardan,  sorunlardan kurtulmak,  kulağımızı o sese tıkamak mı?..

Peki, tamam.  Bir süre yaptık,  ses kesildi,  ilk fırsatta tekrar konuşmaya başlamayacak mı?

Bizi,  biz anlamazsak eğer,  kim  anlar?  Anlamazsak eğer,  o ses susar mı? Bizi,  bizden daha çok kim düşünür acaba?  Ya da bizim iyi olmamızı bizden daha çok kim ister?  En çok kimin canı yanar bizden başka?

Tamam. Bizi sevenlerin de canı yanar , ama  en çok acıyı çeken bilmez mi?

O zaman  O sesi,  susturmaya çalışmak yerine dinlesek, anlasak… Ne anlatmaya çalışıyor bize?

İnsanın en büyük dostu da,  düşmanı da kendisidir.

”Yedi köy bir araya gelse, insanın kendisine yaptığını yapamaz”  der bir atasözü.

Önce kendimizle barışmamız gerekmiyor mu bu durumda?

 Biz kendimizle barışmazsak,  dünya bizimle nasıl barışsın!

Biz kendimize iyi davranmazsak eğer,  başkaları bize nasıl iyi davransın?..

Ve…Biz kendimizi sevmezsek eğer,  başkaları bizi nasıl sevsin!..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cocuğunuzun Meslek Seçimi

 

BİR CEVAP BIRAK