KENDİMİ YENİDEN İNŞA EDİYORUM

KENDİMİ YENİDEN İNŞA EDİYORUM

101
0
PAYLAŞ

Bu konu üzerine birkaç kere fikirlerimi yazmıştım. Hepimiz zaman zaman ‘keşke geçmişe dönseydim, şu hatayı asla yapmazdım. Her şey çok farklı olurdu.’ deriz. Biz bu şekilde düşünürken önemli bir noktayı atlarız. O da gelecektir. İlerleyen zamanlarda geçmişte yaptığımız hataları tekrarlarız ve her tekrarladığımız hata için ‘tüh, bak gördün mü gene yaptım aynısını, basiretim bağlandı, herhâlde’ diyerek bu sefer duruma neden buluruz. Aklımız, gönlümüz sürekli geçmiştedir.

Hadi bu zinciri beraber kıralım. Geçmişe geri dönülebilir. Nasıl mı? O ana geri dönerek, o an ki duygu durumunu analiz ederek, o an ki yaşanılan olayı anlamlandırarak.

Ve ilk sorunuz şu olmalı; Ne oldu da ben böyle bir tepki verdim?

Eğer hata dediğiniz şeyi tekrarlıyorsanız, soruya şunu da ekleyin; Ne oluyor da ben bunu yapmaya devam ediyorum?

Özellikle insan ilişkilerinde yaptığımız hatalarda dışarıdan bizi kodladıkları şekilde iletişim kuruyoruz. Ve yanlış kodlamalar sonucunda, yanlış iletişim, yanlış iletişim sonucunda karşımızdaki kişi ile sağlam ve sağlıklı bir ilişki kuramıyoruz.

Peki, bu kodlar nelerdir? Genelde insanların; ben değersizim, sürekli hata yaparım, beni niye sevsinler, ben değerli değilim şeklinde kendimizi suçlarız ve özgüvenimiz bazen düşük olabilir. Çünkü bizi niye sevsinler değil mi?

Bir de bunun aksi var; ben mükemmelim, herkes beni seviyor, ben asla hata yapmam, herkes bana muhtaç, benim aklım herkesten üstündür, ben bilirim, en doğru benim

İlk örnekte ki kişi sürekli kendine bunları söylediği için durumun farkına daha kolay varabilir. Bu duygu durumundan çıkmak bazen zor olabilir çünkü kişi kendisini dövmeyi, cezalandırmayı bırakıp, farklı bir düşünceyi benimsemeli. Başka bir deyişle bu kişiler konfor alanından çıkarken çok korkabilirler, tedirginlik hissedebilirler. Bu uzun yıllar hücre cezasına mahkûm edilmiş bir kişinin tekrar güneşe çıkması gibi. O hücreden kurtulunca garanti veriyorum içinizde huzur dolacak.

İkinci örnek ise daha zor. Bu kişiler, hatayı ya da eleştiriyi pek kabul etmezler. Kendilerine hata yapma şansı vermek istemezler, hele bu hatayı karşıdaki kişinin bulmasını hiç istemezler. Burada zaman zaman gizli benlikte olabilir. Ve gizli olan duyguları gün yüzüne çıkarmak gerçekten zordur. Kişi yanlış giden bir şeyleri dürtüleri ile takip etmeli tabi rahatsız oluyorsa, bu yolu izleyebilir.

Demem o ki; hepimiz insanız hata yapabiliriz, biri size resim gönderdiğinde ona özürle karışık teşekkür mesajı atabilirsiniz, belki o mesajdan sonra bir daha görüşmezsiniz de ama olsun bu da bir anı der devam edersiniz.

Geçmişte beni rahatsız eden tüm anıları serbest bırakıyorum ve bana kattıkları tecrübe için teşekkür ediyorum. Şu an da ve gelecekte daha farklı deneyimlere açığım. Kendimi suçlamıyorum. İnsanlar beni ben olduğum için sevebilir, insan olduğum için yanılabilirim. Yanıldığım zaman da bir şey öğrenirim. Yanlış yapmak küçümsenecek bir durum değil. Tek hata yapan ben değilim ve olmayacağım. Kendimi kucaklıyorum.

Hayat sürprizlerle dolu. Hala kendinizi yetersiz ya da süper mükemmel mi hissediyorsunuz? Sürekli kendinizle mücadele etmekten yorulmadınız mı?

Zeynep TÜRKOĞLU
ICF – Yönetici ve Takım Koçu