İçimizdeki Çocuğu Ağlatmayalım

İçimizdeki Çocuğu Ağlatmayalım

384
0
PAYLAŞ

Bizler her ne kadar yetişkin bireyler olursak olalım hepimizin içinde küçücük bir çocuk yaşar. O küçücük çocuk hiçbir zaman büyümez, hep içimizde, ruhumuzda gizli kalır, saklanır. Ve bizler ne kadar olgunlaşırsak olgunlaşalım, kaç yaşında olursak olalım her zaman bir yanımız çocukça kalır.

Bazen o çocuk hiç olmadık zamanlarda firar eder, çılgınca çocukça hareketler yapmamıza sebep olur. Yaptıklarımızın farkına vardığımızda, “Ne yapıyorum ben?” deriz. Bu yaşta herkese rezil oldum diye hayıflanır dururuz.

Küçükken mutlu bir çocukluk yaşamışsak eğer içimizdeki çocuk hep mutlu, neşeli, çılgın, kıpır kıpırdır. Bizler de deli dolu, şen şakrak neşeli insanlar oluruz.

Ama! Kötü bir çocukluk dönemi yaşamışsak büyüdüğümüzde de sorunlu, içine kapanık, psikolojisi bozuk, öfkeli, genellikle saldırgan bireyler oluruz. Hep bir MASKE altında yaşar GERÇEK YÜZÜMÜZÜ belli etmemeye çalışırız.

Ne yazık ki! Her çocuk şanslı olmuyor, şanslı da doğmuyor. Ya aileden şiddet, taciz görüyor ya da dışarıdan. Küçücük bedenleri, ruhları yaralı yaşamaya, hayata tutunmaya, SESSİZ ÇIĞLIKLARINI birilerine duyurmaya çalışıyorlar.

Bizler neden duymuyoruz o çığlıkları? Neden bütün dünyada çocuklar acı çekiyor? Neden gücümüz sadece çocuklara ve kadınlara yetiyor? Savunmasız, zayıf, çaresiz olduklarından mı?

Peki ya sonrası? O çocuklar büyüdüklerinde kendilerine, çocuklarına ve topluma nasıl sağlıklı, mutlu bir hayat yaratacaklar?

Bir zamanlar kendileri de çocuk olan yetişkinler!

Lütfen çocukken size yaşatılmış olan haksızlıkları çocuklara, çocuklarınıza, çocuklarımıza yaşatmayın, indirin o öfkeyle kalkan ellerinizi sevgiyle uzatın. Çekin o hoyrat ellerinizi çocukları taciz etmeyin. Kirletmeyin. Daha henüz açmadan çiçekleri dalından kopartıp atmayın. Soldurmayın çiçekleri…

İÇİMDEKİ ÇOCUK AĞLIYOR!
Gözleri ıslak.
Elleri cebinde soğuk.
Ayakları üşümüş, buz kesmiş!
İçten içe hıçkırıklara boğuk.
İçimdeki çocuk ağlıyor.
Sevgisiz kalmış!
Kimsesiz kalmış!
Çaresiz kalmış!
Yüreği üşümüş, taş kesmiş!
Bakışları donuk.
İçimdeki çocuk ağlıyor.
Umutları varmış!
Hayalleri varmış!
Kendince masallara dalmış.
Hepsini gerçekleşir sanmış.
Ama hepsi yalnızca hayallerinde kalmış.
İçimdeki çocuk ağlıyor!
Umutları, umutlara bağlanan incecik bir dalmış.
Hoyratça bir el onu çıt diye
Kırmış, koparmış.
İÇİMDEKİ ÇOCUK AĞLIYOR!

Sevim AKTAŞ

Kitap Koala Sokak Hayvanlarına Destek Olmak İçin Kurulmuştur. Lütfen Ziyaret Edin!