İçimdeki ışık

İçimdeki ışık

213
0
PAYLAŞ

İçimde bir ışık var…Kocaman pırıl pırıl parlıyor…

Karanlığın içindeki Kutup Yıldızı gibi. Yol gösteriyor bana..İçimi aydınlatıyor..Kalbimi ısıtıyor.

Kimse dokunsun istemiyorum ona…..İçimi acıtıyor çünkü dokunanlar…

Yeni olan bir çok şey, insanlık tarihi boyunca daima tepki görmüştür ve maalesef hala da görmeye devam ediyor.

Yeniliğin boyutuna göre verilen tepkinin boyutu da değişmiş,reddetmekten,dışlamaktan,yasaktan, ölümlere kadar uzanmıştır.

Engizisyon Mahkemelerini hatırlayalım.Güneşi merkez kabul eden Giardino Bruno,yargılanarak öldürülmüş; Galileo Galilei ise bu düşüncesini inkar ederek, ölümden kurtulmuştur.*

Yeniliğe olan tepki genelde hep var,zor geliyor yeniliği kabul etmek;alıştığından,konfor alanından,kolay olandan vazgeçmek…..

Ama güzel olanlar,güzeli daha güzel yapanlar da genelde hep o yeniliklerin içinden çıkmıyor mu?Vizyonu geniş,sınır tanımanlardan,vazgeçmeyenlerden…Bir ışık gibi,karanlığın içindeki kutup yıldızı gibi.

Işığımı,kutup yıldızı gibi gökyüzüne çıkarmak istiyorum.Onu,içimde büyütüp,sonra gökyüzüne fırlatmak istiyorum ki,ona kimse dokunmasın.Dokunan söndürmek istiyor çünkü…

Bazen gücüm tükenecek gibi oluyor,sonra ışığıma bakıyorum ve biraz daha büyüdüğünü görüyorum…içimde kelebekler uçuşuyor….ve onu sadece görebileceklere gösteriyorum.

Yeniliğe olan bu tepki neden diyorum,anlamakta zorlanıyorum çoğu kez…

Sizin de ışığınız var mı?Eğer varsa, ona sahip çıkın.Ve bilin ki mutlaka o ışık sizi, siz yapacak,karanlıklarınızı aydınlatacak.

Az sonra değil,zamanı gelince diye erteleyerek değil,”Şimdi,Şu An”…Hep beraber sahip çıkalım tüm ışıklara…..

*Focus Dergisi