İçimdeki Çocuk Neden Öfkeli ?

İçimdeki Çocuk Neden Öfkeli ?

190
0
PAYLAŞ

Haksızlığa, adaletsizliğe, bir kesimin başka kesimi ezmesine, hükmetmesine tahammülüm kalmadığını son yıllarda daha belirgin şekilde farkettim . Önceleri bunun, bulunduğum iş ortamı, günlük siyasetin havası, okuduğum, izlediğim yayınlar sonucu ortaya çıktığını sanıyordum. Öyle birdenbire oluvermişti sanki herşey. Birdenbire ortaya çıkmıştı isyanım. Aslında herşeyin çok çok önce başladığını yeni yeni anlıyorum, hatırlıyorum.

Akşamdan akşama yanan sobamızla ısınan tek göz odalı evimizdeki hüzünlü akşamları. Babamın yüzlerce arkadaşı ile birlikte işten çıkarıldığı, tamamen kapanan mensucat fabrikasının, hiçbir haklarını ödemeden yüzlerce işçiyi kapının önüne koyduğu yılları. Babamın işsiz ve çaresiz bir süre evde kalışını. Bazı günler evde ekmeğe tuz ekip yiyişimizi. Annemin eve destek olmak için bir konfeksiyon fabrikasında çalışmaya başlamasını, geceyarısına kadar süren mesailere kalışını, yorgun argın eve gelip, astım krizleri geçirip hastalanışını. Çok yağmur yağdığında evimizi su basışını…Sınavı kazanarak gittiğim okulda bana burs bağlanışını. Babamın, varlıklı vicdansızlardan alamadığı haklarının, başkaca vicdanlı varlıklılar tarafından bize ödenmesi karşısında bir türlü sevinemeyişini. Benim, çocuksu minnet duygum altında ezilişimi… Karşılığını veremediğim birşey alıyormuşçasına tedirginliğimi…hatırlıyorum şimdi…

O yıllarda anlamıştım, kazanmak için çok çalışmam gerektiğini. Sıcak, huzurlu bir ev, karın doyurucu yemekler, kimseye muhtaç olmadan geçineceğim bir iş, başını omzuna yaslayabileceğin güvenilir bir eş hayal edebildiğim en büyük zenginlikti. Hayat bana çok daha cömert davranıp istediğimden hep daha fazlasını verdi.

Şimdi anlıyorum ki, çocuk bile olsa, minnettar bile kalsa, karşılıksız verilen yardımlardan çok, onurlu bir yaşamdır aslında her insanın istediği. Bir yandan haklarını yediğiniz insanlara, bir yandan günah çıkarırcasına yardımlar yapılması, yıllar geçse de söndüremez bir çocuğun haksızlığa karşı içinde duyduğu öfkeyi.

Ve öfke en büyük duygudur ne yazık ki, içine başka başka duyguların gizlenebildiği…