Hepimiz Öleceğiz…

Hepimiz Öleceğiz…

79
0
PAYLAŞ

Üniversite yıllarında benden bir kaç dönem büyük sınıfta okuyan, gülünce gözlerinin içi gülen, girdiği her ortama olumlu enerjisi ile başka bir hava getiren bir dostum vardı. Her sohbetin sonunu gülerek ‘hepimiz öleceğiz’ diye bitirir ya da her sohbete ‘merheba’ dan sonra ‘hepimiz öleceğiz’ diye başlardı… O yıllarda öyle garip gelirdi ki neredeyse üzerinde hiç durulmaz gülüp geçerdik her seferinde.

Şimdi 40’lı yaşlarımı sürerken, ölüm gerçeği daha bir karşıma çıkar olduğundan mıdır bilmem, onu ve söylediklerini hatırlar oldum sık sık.

Bütün hayatımız boyunca böyle bir gerçek ile yaşayıp, hiç yokmuş gibi yaşamaya bizi devam ettiren duygu hali galiba aslında bizi konfor alanımıza hapseden şey. Hani o çok güvenli, sadece size biçilmiş rollerinizi oynadığınız, çok sıkılınca istiyorum ama ile başlayan bahaneleri sıraladığınız. Risk almadığınız, değişimden korktuğunuz yer var ya tam orası işte konfor alanı dediğim.

Sadece sevdiklerimiz ile zamansız, hazırlıksız vedalaşmak zorunda kaldığımızda içimizi sızlatan ahlarımız kalıyor geriye, sonra, çok değil kısa bir zaman sonra tekrar koşuyoruz hapishanemize. Unutuveriyoruz bir gün sıranın bize de geleceğini.

Oysa Cemal Süreyya ne güzel de dile getirmiş bu gerçeği;

”Hayat kısa, kuşlar uçuyor!”

Kuşlar uçmadan şu unutkan duygu halinden sıyrılmak lazım belki de…

Peki ama nasıl?

Şimdi size hemen heryerde karşınıza çıkan beylik cümleler söylememi beklemeyin, çünkü söylemeyeceğim. Elbette doğayı sev, canlıları sev koru ya da ne bileyim çiçeğin rengini, kuşun sesini, toprağın kokusunu farket falan tamam da olmuyor işte sadece olumlu düşünce ile iyi hissetmiyor insan.

Önce kendi karanlığını sev!.Hepimizin sevmediği, saklamak istediği hatta bazen yok sayıp reddettiği yanları vardır… Yapma!

Dur ve fark et! Kendi karanlığında neler saklıyorsun, hangilerinden gerçekten kurtulmak istiyorsun. Ya da hangileri sana aslında iyi hizmetler de sunuyor. Ve aslında iyi ki varlar.

Kendinle baş başa kaldığında ne yaparken mutlusun onu sor. Çünkü önce sen mutlu olmalısın ki çevrendekiler de mutlu olsun. En iyi düşünme yöntemlerinden biridir liste yapmak, hadi başla kendi listeni yapmaya.

Kendini sevdikçe önünde açılacak yolda yürürken gülümsediğini göreceksin sebepsiz. O yüzden söylemiyorum bile kibar ve nazik ol, insanlara gülümse ve nedensiz yardım eden ol diye. Çünkü biliyorum kendini seversen herkesi ve herşeyi seveceksin.

Sevginin iyileştirici gücünü keşfettiğinde kanatların olduğunu ve aslında sende o giden kuşlarla birlikte yol aldığını duyumsayacaksın tüm kalbinde…

Unutma, HEPİMİZ ÖLECEĞİZ…

Sevgi, Umut ve Barış ile…

Buket Özbek

 

BİR CEVAP BIRAK