Ha boşanamamak, ha ölememek!

Ha boşanamamak, ha ölememek!

175
1
PAYLAŞ

Adliye soğuk ve karanlık… Gitmek istemiyorum ama gidiyorum. Mecburum! Hakim seni görmek istiyor diyorlar. Adliyeden içeri giriyorum etrafım etten duvar, sanki çok büyük bir suç işlemişim de yakınlarım bana destek olmak için orada, dört tane avukat var başımda…

Beni duruşmaya çağırmaları için bekliyorum. Gelecek mi acaba diyorum. Heyecanlıyım…

Gelince ne yapıcam diyorum kendi kendime, etrafımda ki herkes sürekli benimle konuşuyor. Ne dediklerini hiç anlamıyorum. Çünkü tek şey düşünüyorum. Gelecek mi, gelince ne yapıcam?

Mahkeme salonun önüne bir kalabalık geliyor. Ben etrafımı sarmış olan insan duvarından hiçbir şey göremiyorum. Geldiler diyor avukatlarım. Daha çok önümü kapatıyorlar. Hiç bir iletişime geçmeyelim diye.
Aynı şekilde onun da önünde duran sıkı bir ekip var.

Avukatlar sürekli uyarıyor; hakim sorarsa, sakın bizim sana söyledikleriz haricinde bir şey söyleme! İçimden çığlık atmak geliyor ama susuyorum. Dimdik duruyorum. Ne işimiz var burada, diyorum.

Ömrümün üçte birini birlikte geçirdiğim adamdan mı koruyolar beni.

İçeri çağrılıyoruz. Düğünlerde insanlar yan yana dururlar ve içlerinden geçip nikah masasına gidersiniz ya işte o şekilde giriyorum mahkeme salonuna, bana gösterilen yere oturuyorum… Yanımda avukatlarım… Hepsi çok hiddetli beni kanlarının son damlasına kadar savunmaya hazır… Neyi mi savunacaklar anlamıyorum…

Evet karşı taraf gelip oturuyor yerine. İşte o an avukatım uyarıyor: sakın bakma ona, diye.

Nasıl bakmıyayım diye düşünüyorum. Ve hakimmiş, avukatmış, kazanmakmış umrumda olmuyor. Gözlerimiz buluşuyor. İkimiz de çaresiz, şaşkın, bu insanların evimiz de ne işi var ki diye geçiriyoruz içimizden… Bakıyorum o da bana bakıyor… Gel çıkalım buradan işareti yapmak istiyorum, hakimin herkes ayağa kalksın sesiyle irkiliyorum. Ayağa kalmak istiyorum ama dizlerim tutmuyo mu ne? Kalkamıyorum diyeceğim ama kimse benimle ilgilenmiyor.

Avukatlar yüksek sesle konuşuyor. Alıp veremedikleri ne acaba diyorum içimden. Bu konuların benimle, bizimle ne alakası var…

Bakışmalar sürüyor. Yazık bize diyoruz karşılıklı bakışmamızla, bitmişiz biz.

Biz mi? Biz diye bir şey kalmamış…

Şahitler çağrılıyor. Yakın arkadaşlarımız geliyor. Bizim evimizi bizden daha iyi biliyorlar, vay be! Tabi avukatlar ne söyle dediyse, insanlar onu söylüyorlar. Senin şahidin de olsa, yok aslında olay öyle olmadı demek istiyorum.

Artık vücudum çalışmıyor. Hissetmiyorum hiç bir organımı, kafamı tutamıyorum. Kafamı ellerimin arasına alıyorum düşmesi diye. Hemen avukatım uyarıyor: dik dur!

Duramıyorum, kendi evimi başkalarının gerçeklerinden dinliyorum. Karşı tarafın avukatı uzattıkça uzatıyor. Acımayan bir yerim kalmasın diye uğraşıyor gibi.

Hakim ve diğer mahkeme üyeleri sürekli bana bakıyor. Her hareketimi izliyorlar. Biliyorum ama umrumda değil, bitsin artık diyorum, bitmiyor bitmiyor…

Derken başka bir gün veriliyor mahkeme için, eyvah diyorum. Beni de çağırıcaklar mı acaba?  

Avukatım kalk diyor, çıkıyoruz. Karşı tarafa bakıyorum, son kez. İkimizin de kafası önde. Etten duvar yine sarıyor etrafımızı. Tam kapıdan çıkacakken aramız da sadece bir adım mesafe kalıyor, parfümünü değiştirmemiş, kokusunu duyuyorum…

Dönüp, gel bitirelim şu işkenceyi demek geliyor içimden, elini tutsam, konuşsam sanki ikna olucak gibi.

Sen kazan, sen nasıl istiyosan öyle olsun, yeter ki bitsin desem, sanki bitecek. Zaten kazanan yok bu işte, ikimizde kaybettik.

Kazanan yok demek geliyor içimden, ama ne mümkün sarıyor etrafımızı insanlar çıkıyoruz salondan… Herkes davayı kazanacağımı konuşuyor. Neyi kazanıyorum bir ben anlamıyorum…

Herkes ağzına geleni söylüyor karşı taraf için susuyorum. Vicdanım sürekli içimde konuşuyor, hiç susmuyor. Ne yapmalıydım da bu duruma gelmeden, bu iş bitmeliydi…bulamıyorum.

Adliye soğuk ve karanlık

Cenazeye gitmişim gbi üzgünüm. İşin kötü tarafı hep aynı iki kişinin cenazesine gidiyorum, hep aynı yas…

Bu insanlar ölemiyorlar bile…  

 

1 YORUM

  1. Boşanma aşamasına gelen hemen her kadının yaşadığı, sancılı bir dönem.. ‘Bitse’ tekrar ‘başlayacaksınız’ ama bitemiyor. Ölüm olmayacak sonu; yeniden doğacaksınız eminim. Allah yardımcınız olsun.

Comments are closed.