Gittiler, Akşam Olmadan Ortalık Karardı

Gittiler, Akşam Olmadan Ortalık Karardı

619
1
PAYLAŞ

Her 6 Mayıs’ta aklımın bir köşesine gelip oturan bir anımı paylaşmak istedim sizlerle. Sinema ve Televizyonculuk eğitimimi aldığım yıllardı ve gerçekten çok şanslıydım çünkü çok değerli hocalarım vardı. Hocalarımdan biri Haber Yazma Teknikleri dersimize giren Ayşenur Aslan’dı. O dönemde birebir ismi bilinmese de aslında Ali Kırca’nın sesine anlam veren kadındı. Yani anlayacağınız haberleri o yazardı…

Ayşenur Hocam dersleri sınıf ortamında yapmayı pek sevmezdi. Bu yüzden yine günlerden bir gün aşağıdaki kafede ders için toplanmıştık. Her ders bizi yeni bir kelime ile tanıştırırdı. Kelimelerin gücünü, sıradan bir metni kelimelerle bir şahasere dönüştürmeyi anlatırdı ve bıkmadan sürekli şu cümleyi söylerdi:

“Korkak olmayın, kelimeleri sevin ve onlarla sevişin…”

Benim için kitap okumak gün içinde yapılması gereken bir şey olduğundan boş zamanlarımda sözlük okumaya bayılırım. Bu yüzden hocamın bu cümlesini ilk duyduğum andan itibaren cebimde taşırım.

Ve o gün tanıştığımız kelime “müjgan”dı. Gerçekten o gün ilk kez müjganın anlamının “kirpik” olduğunu öğrendim. (Farsça kökenli) Tabi ilk aklıma gelen:

O mahur beste çalar,

Müjganla ben ağlaşırız…. oldu.

“Hocam, Atilla İlhan ağlarken yanlız mıymış yani” diye sorduğumuzda; bugün herkesin bildiği ama o yıllarda bilinmeyen hikayeyi anlatmıştı bizlere.

(Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam edildiğini radyodan duyan Atilla İlhan “Mahur Beste” şiirini yazar. )

Bugün 6 Mayıs, tam 45 yıl önce bugün Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan, Yusuf Aslan idam edildiler. Bu güzel insanları ve Atilla İlhan’ı saygıyla anıyorum ve müjganla ağlaşmamak için kendimi zor tutuyorum…

MAHUR BESTE 

Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız,
O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız.
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız
O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız.

Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı,
Güneşten ışık yontarlardı, sert adamlardı
Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı,
Gittiler, akşam olmadan ortalık karardı

Bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra
Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
Geceler uzar hazırlık sonbahara

                                                  Attila İlhan 

1 YORUM

BİR CEVAP BIRAK