Evet ebeveynler biraz şımartıyorlar.

Evet ebeveynler biraz şımartıyorlar.

294
0
PAYLAŞ

Hatırlayabildiğim en küçük halimde bile şarkı söylemeyi çok severdim. Hem annem hem de babam da ben söylediğimde öyle güzel gülen gözlerle bakarlardı ki, beni sevdiklerini derinden hissederdim. Bir tek bu duruma kız kardeşim itiraz ederdi. “Bu mu güzel söylüyor. Yeter artık, sus! Siz de niye yalan söylüyorsunuz.” diye annemle babama çıkışırdı. İşin garibi bu sahnede haklı olan tek kişi kız kardeşimdi. Biliyorum, biliyorum, “Ebeveynlere yavrusu şahin görünür.”

Daha birkaç sene önce “süt”e, “düt” diyen bir çocuğunuz var, bir de “şarkı söylüyor” Anne, baba olarak nasıl beğenmezsiniz ki? Neyse velhasıl-ı kelam sesimin gerçek durumunu öğrenmek için birkaç yıl daha büyümem yetti. Anne babamın yaptığı yanlış mıydı? Bence hayır, o anlar hayatımın en güzel anlarıydı. Evet ebeveynler biraz şımartıyorlar. Yapmalılar mı? Bilinçli olarak değil ama böyle hissediyorlarsa yapmalılar. Onlara da sesim elbette güzel geliyordu.

Ancak bu bana önemli bir ders oldu. İnsanların övgüleri, yakınlıkları, söylediğinizi kabul etmeleri güzel ve hoşumuza gidiyor. Ancak özellikle yönetirken ekiplerin içinde mutlaka kız kardeşim gibi doğruyu söyleyecek insanlara ihtiyaç duyuyorum. Çoğu liderin yanında sadece söyleneni kabul eden, doğruyu hatırlatmayan ve bazılarımızın yalaka dediği insanlar var. Kendilerine bakmaları, yaptıklarını değerlendirmeleri pek mümkün olmuyor. O yüzden siz, siz olun kız kardeşlerinizin değerini bilin. Bu arada bazıları da her zaman eleştireldir, onların istemediği iş yapılmasın diye bin bir türlü mazeret bulurlar. Onları kastetmiyorum. Doğruları söyleyen ama iş başa düştüğünde altına imza atmayacağı ekip kararı için var gücüyle çalışan kadirşinas kız kardeşlerden bahsediyorum. Umarım hepinizin ekibinde, ailesinde bol bol o güzel insanlardan vardır.

Umut Kısa

Bu yazıyı sevdiyseniz “Mutlu Bir Hayatın Sırrı Hikayenizde Gizli!” adlı yazıyı da okuyun.

BİR CEVAP BIRAK