“Ebeveynlik ne kadar yoruyor?” diye sorduğumuzda ebeveynler ne dediler?

“Ebeveynlik ne kadar yoruyor?” diye sorduğumuzda ebeveynler ne dediler?

898
0
PAYLAŞ

Geçtiğimiz günlerde Sola Unitas Araştırma ve İzotomi® sayısal veriler ekibi olarak kolları sıvadık ve Türkiye’deki ebeveynlere dair biraz bilgi edinelim istedik. Bu anket için veri toplamaktan verilerin bize ilk etapta sunduğu sonuçlara kadar bizi şaşırtan ve düşündüren sonuçlar çıktı.

“EBEVEYNLİK ANKETİ” DEYİNCE İLK KOŞAN KADINLAR OLDU!

Anketimizi 3 ay boyunca aralıklarla aşağıdaki şekilde duyurduk ve 3 ay toplanan verilerin yaklaşık %90’ı kadınlara ait. Belli ki, “ebeveynlik” dendiğinde (veya “anket” dendiğinde, kim bilir), iki tane el resmi olduğunda veya bu elin içinde el ele 4 kişilik bir aile gördüğünde veya kim bilir “destek olmak” kelimesini gördüğünde ilk koşan kadınlar oluyor. Bunların her biri ayrı ayrı araştırmaya değer. Erkekler, sizce sizler neyi görmüş olsanız anketimizi yanıtlama olasılığınız artardı?

BU ANKETLE DÜŞÜK GELİRLİ AİLELERE ULAŞAMADIK

Tamam, belki de size biraz garip, hatta aşağılayıcı gelebilecek bir cümle. “Düşük gelirli insan nasıl sosyal medyaya erişsin?” diyebilirsiniz. Haklısınız da. Ancak Türkiye İstatistik Kurumu’nun geçtiğimiz yılki verilerine göre %14.7’si yoksulluk sınırının altında olan nüfusumuzdan anketimizi dolduranlar çoğunlukla ayda 5000 ila 10000 aralığında geliri olan kimseler.

Önemli bir ekleme: Anketimize katılanların %65’i üniversite mezunu. Hatta bunlardan %22’si yüksek lisanslı, %4’ü doktoralı.

PEKİ, NE BULDUK?

Anketin nasıl bir grubu yansıttığını anladıktan sonra, gelelim bu görece yüksek gelirli, oldukça iyi eğitimli sayılabilecek kişilerin ebeveynliğe, hayata ve kariyer seçimine dair düşüncelerine.

Ebeveyn Derken?

Öncelikle, her ebeveynin eşit yük altında olduğunu varsaymamak gerek. Tek çocuğu olanla 5 çocuğu olanın deneyimi elbette farklı olacaktır. Gel gelelim, bizim anketimizi dolduranların %56’sı tek çocuk sahibi. İki çocuğu olanlar da az değil, %38. Hani 5 çocuk dedik ya, o aileler bizim anketin %1’ini bile bulamamış. Yani çoğu 1 veya 2 çocuk annesi-babası kimselerin fikirlerini okumak üzeresiniz.

Bir de tabii bu kişiler anne-baba olarak birlikte çocuklarını büyütme şansına sahip mi, yoksa bu mücadeleyi tek başına mı sürdürüyor? Anketimizi yanıtlayanların %85’i evli olduğunu, %56’sı da eşiyle birlikte aileye gelir sağladığını belirtmiş. Yani çoğunluk ebeveynlik yükünü paylaşıyor gibi görünüyor. Ancak önemli bir azınlık da bu işi tek başına sırtlanmış: %10’a yakını evin geçimini tek başına sağlıyor. %13’ü ise evli değil (çoğunluğu boşanmış, bir kısmı ayrı yaşıyor ve bir kısmı da eşini kaybetmiş).

Ve unutmayın, anketi dolduranların büyük çoğunluğu (%90) kadın. Yani “ebeveynlik” derken (maalesef) daha çok anneliği yansıtmış oluyoruz. Ama merak etmeyin, özel olarak babaları da inceleyeceğiz elbet.

Ebeveynler Mutlu mu?

Nasıl olursa olsun, çoğunluk “iyi ki çocuk yapmışım!” diyor. “Ebeveynlik beni mutlu etmiyor” diyen yok. Peki, güzel. Bu zaten tahmin edilecek bir sonuç. Ancak ebeveynlik bu insanları hiç yormuyor mu? Görünüşe bakılırsa, ortalama bir yorgunluk hissi hâkim. Yani, 5 üzerinden kaç verirsiniz dediğimizde çoğunluk 3 civarında yorgun.

Ama ilginç de bir ayrıntı: “Ebeveynlik ne kadar yoruyor?” dediğimizde, eller “çok yoruyor” demek istemiş ama ayıp olmasın diye 5 yerine 4’ü işaretlemişiz gibi. Bundan daha da ilginç olanı aslında “hiç yormuyor” diyecek gibi olurken “biraz yoruyor canım” demekte karar kılanların en çok olması.

Peki bu insanlar hayatlarından ve kariyerlerinden ne kadar memnun?

Çoğunluk hayatından memnun, yani %75 böyle söylemiş. Ancak kariyerinden memnun olanlar yalnızca %35. Konu kariyere gelince, en çok “mutlu değilim” şıkkı işaretlenmiş.

“Ben annem gibi değilim!”

Ankete katılan kişilere ne kadar iyi bir ebeveyn olduklarını sorduk. Ama önemli iki soru daha sorduk:

  • Sizce çocuğunuz sizin ne kadar iyi bir ebeveyn olduğunuzu düşünüyor?
  • Kendi ebeveynleriniz ne kadar iyi ebeveynler?

Sonuçlar ilginç. Çoğunluk harika ebeveyn olduğunu, çocuğunun da ona bayıldığını düşünüyor. Ancak kendi anne-babaları konusunda o kadar da iyi düşünceleri yok. Çoğunluk “iyidirler, sağ olsunlar” demiş ama önemli bir kısmı da (%40) “bilmiyorum, pek de iyiler diyemem” demiş. Düşündürücü… Acaba bu kendi ebeveynlerimizden daha iyi anne-babalık yapma çabamızın bir yansıması mı?

ASIL MERAK EDİLENLER…

Anketten ilk ortaya çıkanlar bunlar. Ama bizim kafamızda deli sorular?

  • İyi ebeveyn olmak derken neyi kast ediyoruz?
  • Ebeveyn olarak hangi yönümüzü beğeniyoruz, hangi yönümüzü zayıf buluyoruz?
  • Kariyerlerimizi nasıl seçtik? Bu kariyer mutluluğumuzu nasıl etkiledi?
  • Kendi ebeveynlerini beğenen kendini daha mı çok beğeniyor?
  • Tüm bunların yaşam sevincimize katkısı nedir??
  • Tüm bunlar gelir ve eğitim düzeyine göre ne kadar değişiyor?
  • NE OLACAK BİZİM BU HALİMİZ?

Anketten bu sorulara ve daha bir çoğuna bulduğumuz yanıtlar için takipte kalın  😉