Dün akşam annemi sahnede izledim

Dün akşam annemi sahnede izledim

218
0
PAYLAŞ

Yıllar önce çocukken annemin oynadığı oyunlardan birinde ya “Ben Kimim”, ya da “10.Senfoni” adlı piyes idi. Oyunun bir sahnesinde Beethoven’ın Ayışığı Sonat’ı çalardı.

Bilirsiniz bir koku, bir ses veya müzik daha önce yaşadığımız duyguları hatırlatır. Bir anda yıllar öncesine gidersiniz.

İşte ben de dün akşam CSO’nun konserinde yıllar öncesine çocukluğuma, annemi sahnede hayran hayran seyrettiğim o yıllara gittim. Annemin oynadığı tüm piyesleri ezbere bilirdim. Hem kulisten hem de seyircilerin tarafından onlarca kez seyrederdim.

Ayışığı Sonat’ının bende bu nedenle çok başka bir etkisi vardır. Tabii o yıllara gitmek o kadar da kolay değil.

Türkiye’nin yetiştirmiş olduğu en değerli, en seçkin piyanistlerinden Gülsin Onay hanımefendinin de katkılarıyla. Çalışındaki o etkileyicilik, tam bir konsantrasyon sahnede dinleyicileri ve beni büyüledi adeta.

Annem hep, sahnedeyken oynadığı o karaktere dönüştüğünü ve başka bir şey düşünmediğini söylerdi. Her ne rol oynuyorsa o role, o kimliğe bürünürdü. Onun için konsantre olmak çok önemliydi. Bunun için de tiyatroya en geç saat 17.00 de gider, rolüne konsantre olur ve mümkünse dışarı ile iletişimini keserdi.

Sanatçıların seyircileri bu kadar derinden yakalayabilmelerinin altında tabii ki çok çalışmak var. Ama her şey çok çalışmakla bitmiyor. Sanatçı her ne sanat yapıyorsa, onu yaşayarak yaşatarak akış aktivitesinin en doruğunu anda kalarak ve tam da o anda oluyormuşcasına tüm enerjilerini vererek bizleri en derinden etkileyenlerdir.

Dün akşam Gülsin Onay da her zaman ki gibi sahnede tam bir konsantrasyon yaşayarak, beni ben yapan duygularıma çocukluğuma sevgi değerime dokundu.

Sanat sizin hangi duygularınıza, hangi değerlerinize dokunuyor? Sizin için anlamlı olan hangi eserler var?

Bazen yaşadığımız anları  bize anlamlı gelen taraflarını keşfettiğimizde, o anı yaşamak daha keyifli olur.

Zeynep ALNIAÇIK

BİR CEVAP BIRAK