Çocuklarımızı Gerçekten Anlayabiliyor Muyuz?

Çocuklarımızı Gerçekten Anlayabiliyor Muyuz?

144
0
PAYLAŞ

Bizler ebeveynler olarak bildiğimiz, rutinlerle dolu bir dünyada ilerken çocuklarımız yeni deneyimleriyle bizlere eşlik ediyorlar bu yolculukta. Kendilerini keşfediyorlar, dünyayı keşfediyorlar tam da bu sırada bazen heyecanla bu hazzı yaşıyorlar bazen de korkuyla, kaygıyla. Peki biz gerçekten anlayabiliyor muyuz onları?

Mesela bize göre sınava girmek çok ta korkulacak kaygılanacak bir şey olmamalı değil mi? Çünkü bizler hayat serüvenimizde bir sürü sınavdan geçtik ve nasıl başa çıkabileceğimizi biliyoruz artık. Ya da bir gruba ait olma, yeni bir çevreye girmek sorun değil bizim için, çünkü yıllardır bildiğimiz işi yapıyoruz, alışık olduğumuz hayatları yaşıyoruz. En önemlisi de artık kim olduğumuzu biliyoruz, neleri sevdiğimizi, zaaflarımızı… Kendimizi ispatlamak gibi bir derdimiz de kalmamıştır artık. Evet bizler de o kaygıları yaşadık bir zamanlar ama bugünün aklıyla o duyguları hatırlıyoruz ama hissetmiyoruz. İşte tam da bu noktada tecrübeli olduğumuzu sandığımız konularda nasihatler vermeye başlıyoruz. Oysa biliyoruz ki duygu paydaşlığı insanları birbirine yakın tutar, sadece anlaşılmak yeterlidir çoğu zaman. Yanında olabilmek-yanımızda olabilmeleri için…

Peki biz hep ustası mıyız hayatımızın? En son ne zaman kaygılandık  “Acaba başarabilecek miyim?” diye. Yeni şeyler denemenin, öğrenmenin heyecanını yaşıyor muyuz? Konfor alanımızın dışına çıkabiliyor muyuz? Ara sıra da olsa bunları yapamıyorsak onların yeni ve heyecan verici bir şeyle karşılaştıklarında ne hissettiklerini nasıl anlayabiliriz? Kendi tecrübesizliğimizi hatırlamadıkça nasıl onların kaygılarını anlayabiliriz? Keşfetmeye devam etmedikçe nasıl onların bu yolculuğundan heyecan duyabiliriz? Tecrübesizlik halini yaşamaktan imtina ettiğimiz hayatlarımızın korunaklı duvarları arasındayken çocuklarımızın hislerine ne kadar ortak olabiliyoruz?

Önce kendimiz için sonra da çocuklarımız için çıraklık dönemlerimiz bitmesin hayatımız boyunca, onlarla beraber gelişeceğiz, büyüyeceğiz. Nasihat değil ilham veren ebeveynler olmaya başlayacağız.

Müjde GÖZÜBEK

BİR CEVAP BIRAK