Çocuğunuzun motivasyon eksikliği yaşamasının 3 muhtemel nedeni

Çocuğunuzun motivasyon eksikliği yaşamasının 3 muhtemel nedeni

143
0
PAYLAŞ

Ergenlik çağını tüm şiddetiyle yaşayan 13-19 yaşlar arasında bir çocuğunuz varsa, ebeveynlik yaşamınızın en zor sınavını veriyorsunuz demektir. Bu dönemde dikkat eksikliği, depresyon, karamsarlık eğilimi gibi sorunlarla yüz yüze kalan gençlerin en sık karşılaştığı sıkıntılardan biri de motivasyon eksikliğidir.

Eğer sizin çocuğunuz da yatak toplama, ödev hazırlama gibi son derece rutin günlük sorumluluklardan bile kaçma eğilimi gösteriyor ve hissedilir bir motivasyon düşüklüğü yaşıyorsa bunun 3 muhtemel nedeni olabilir:

·       Özgüvenin; ancak diğer herkesten daha iyi olmakla mümkün olabileceğini savunan asılsız inanışlar

·       Kendini diğer insanlar karşısında yetersiz görmek

·       Akranlardan gelen negatif reaksiyonu kaldıramamak

 “Daha iyi olma” yanılgısı

Bu yaş grubundaki gençlerin motivasyon problemlerinin kaynağında aslında, pek çok toplumda fazlasıyla yaygın olan “rekabet” olgusu yatıyor. Herkesin en iyi olmaya çalıştığı, kusur ve farklılıkların hoş görülmediği toplumlarda bunun etkileri oldukça yıkıcı olabiliyor. Örneğin aile terapistleri, kendilerine danışan bazı annelerin çocuklarını IQ testine sokmaktan pişman olduklarını itiraf ettiklerini ifade ediyor. Zeka anlamında hiçbir eksiklikleri olmadığı halde dikkat eksikliği ve sorumluluklardan kaçma eğilimi gösterdikleri için çocuklarının “artık eskisi kadar zeki olmadıklarından” endişelenen bazı anneler IQ testi yaptırma yoluna gidip, sonradan pişmanlık duyabiliyorlar.

Günümüzde özellikle ergenlik çağındaki çocukların üzerindeki baskı oldukça yoğun. Okulda ve okul dışı aktivitelerde -ebeveynlerin de etkisiyle- adeta gizli bir yarışa tabi tutulan çocuklardan beklenenler her geçen gün artıyor. Sosyal medya çağının da etkisiyle, “en iyisi benim çocuğum” yanılgısına daha fazla düşen ebeveynler maalesef çocukların üzerindeki baskının ciddi anlamda artmasına yol açıyorlar.

Düşük özgüven olgusu

Çocukluk yıllarında son derece yüksek olan özgüven duygusu, ergenlik döneminin başlamasıyla birlikte hızla düşüşe geçer. Bedensel ve hormonal değişimlerinde etkisiyle çok daha hassas bir psikolojiye sahip olan 13-19 yaş arasındaki bireyler, yetişkinlikle çocukluk arasında kalan o gri bölgede bir karakter inşa etmeye çalışırlar. Bu ruh hali de çocukları, zaman içinde tembel, isteksiz ve umutsuz bir davranış örgüsüne sokabilir.

Akranlardan gelen negatif reaksiyonu kaldıramamak

13-19 yaş arasındaki çocuklar, bir yandan yetişkinlerin dünyasına girmeye çalışırken bir yandan da kendi yaşıtlarından gelen negatif eleştirilerle mücadele etmek durumunda kalırlar. Sosyal çevrelerde sıklıkla yaşanan gruplaşmalardan nasibini alan çocuklar, zamanla idealize kişi olamamanın baskısını üstlerinde daha çok hissetmeye başlarlar ve bu noktada motivasyon eğrisi aşağı düşmeye başlar.

 

BİR CEVAP BIRAK