Ceza Out, Meditasyon In

Ceza Out, Meditasyon In

272
0
PAYLAŞ

Birçoğumuz öğrenim hayatımız boyunca en az bir kez ceza almıştır. Tabi belki siz hiç ceza almamış azınlıkta olabilirsiniz ancak buna muhakkak şahit olmuşsunuzdur. Sınıf dışına atılmak (Müdür yardımcısının odasına gönderilme) veya diğerleri otururken sınıfın bir köşesinde ayakta durmak gibi cezalara maruz kalmış olmak bizi adam etmekten çok utandırmak için yapılırdı diye düşünüyorum. Evet, bunlar bizim zamanımızdaydı; ama günümüzde durumun çok farklı olduğunu düşünmüyorum. Mesela müdürün veya yardımcısının odasına gönderilmek hâlâ revaçta. Çocuğun yapmaması istenen davranışı durumun ciddiyetine göre 500 veya bin kere yazdırmak da son trend!

Artık, cezanın çocuklarda herhangi bir verimli üretken gelişme ile sonuçlanıp sonuçlanmadığını tartışma zamanı geldi bence. Öğrencilerin özgüvenlerini etkilemeden, olduğundan daha iyi olmalarına yardımcı olacak yeni bir yol bulmamız gerektiğini düşünürken benim için çok çarpıcı bir örnekle karşılaştım.

Baltimore’da Robert W. Coleman Okulu 2016 yılında bu “cezalandırma” geleneğini bozma kararı alıp bir değişiklik yapmaya karar veriyor. Okul yönetimi, Holistic Life Foundation işbirliğiyle Eski Hindu meditasyon uygulamalarından yola çıkarak okulda Mindfull Meditation odası kuruyorlar. Yönetim, bu uygulamanın işe yarayıp yaramayacağından önceleri çok emin olmasa da ‘denemekten zarar gelmez’ düşüncesiyle okul binasında böyle bir oda dizayn ediyorlar. Bu oda meditasyonla sakinleşmek ve öğrencilerin kaygı ve stresle baş etmelerini sağlamak amacıyla kullanılıyor. Yani müdürün veya yardımcısının odasına gitmek yerine çocuklar meditasyon odasına gidiyorlar. Böylelikle kaygı, öfke kısaca kendi duygularının farkına varmayı ve en önemlisi bu duygularını yönetmeyi öğreniyorlar.

Okul yönetimi, 2016 yılından bu yana özellikle okuldan uzaklaştırma cezalarının büyük oranda düştüğünü ve öğrencilerin akademik başarılarında artış gözlemlediklerini söylemişler. Öğrenciler, bu meditasyon odasında geçirdikleri süre içerisinde gürültünün içinde kendileriyle kalmayı ve doğru nefesle duygularını anlamayı öğreniyorlar. Aslında karakterlerini geliştirmiş oluyorlar. Hatta yapılan röportajda öğrencilerden biri ebeveyni ile yaşadığı çatışmada nefes alma tekniklerini uygulayarak öfkesini kontrol edebildiği için artık ailesiyle daha sağlıklı bir iletişimde olduklarını söylemiş.

Umarım bizim okullarımızda da böyle odalar olur. Böylelikle kişisel farkındalığı yüksek bireylerle toplumsal farkındalığa ulaşabiliriz.

Fügen Albayrak