Bu çocukları yalnızlaştıran ne?

Bu çocukları yalnızlaştıran ne?

791
0
PAYLAŞ

Kısa bir süredir dinlenme amaçlı tatildeyim. Ve bugün şahit olduğum iki olayı sizlerle paylaşmak istedim.

Havuz başında şezlongda oturmuş kahvemi içerken, bir grup çocuk havuzun bana yakın kenarında su içinde oynayıp sohbet ediyorlardı. Gayet güzel bunda bir gariplik yok. Bana çok yakın olduklarından ister istemez sohbetlerine de kulak misafiri oluyordum.

Dört çocuktan üçü kardeş. Diğer çocuk tek. Onun da kardeşi var ama o havuzun diğer kenarında tek başına suya atlayıp duruyordu.

Birbirlerini daha iyi tanımak için sorular soruyorlardı;

-Nereden geldiniz?

-Hangi takımı tutuyorsun?

– Adın ne?

– Sen dalabiliyor musun? vb.

Karşılıklı soru sorup cevap veriyorlardı.

Kardeşlerden en büyük olanı ile akran olduğunu tahmin ettiğim yaklaşık 10-12 yaşlarında tek çocuk, okuldan ve karneden söz etmeye başladı.

-Benim not ortalamam 87 ama birinci dönem 90’ dı. İki dönemde de Takdirname aldım. Ya senin ortalaman kaç?

– 70 dedi kardeşlerin en büyüğü.

-Hımm anladım. Şey ben seninle arkadaşlık edemem, dedi çocuk. Annem not ortalaması 80 in altında olanlarla arkadaşlık etmeme izin vermiyor…….

Dedi ve havuzun diğer tarafına doğru yüzüp kardeşinin yanına gitti.

İşte tam da bundan sonra şaşkınlık içerisinde kalınca ve içim acıyınca bu yazıyı yazmam gerektiği düşüncesine kapıldım. Tam bunu düşündüğüm anda yaklaşık on beş dakika sonra başka bir olaya daha şahit oldum.

Bir anne ve yanında 13 veya 14 yaşlarında bir erkek çocuğunu havuzun kenarından elinden tutarak getirdi ve iki şezlong yanıma oturdular. İlk önce çocuğun bir sağlık problemi olabileceğini düşündüğümden normal karşıladım. Bir tehlike veya kazadan koruma amaçlı elinden tutmuş olabilirdi o yaştaki artık neredeyse genç sayılabilecek çocuğunu. Ama öyle olmadığını kısa sürede anladım.

Fiziksel ve zihinsel hiçbir engeli olmayan son derece sağlıklı olan bu çocuk şezlonga oturduktan kısa bir süre sonra havuza girmek için hamle yaptı ki; annesi o anda “Otur yerine sen cezalısın unuttun mu? Bugün havuza girmeyeceksin” dedi.

Ceza mı?

Tatildeyiz… Havuz, güneş, deniz…. Havuzda oynayan çocuklar.

Bu ceza değil tam anlamıyla işkence…

Çocuk yaptığı hamleyi tamamlayamadan oturdu yerine. Kafası önde sessizce… Güneş gözlüğümün ardından kolayca takip edebiliyordum bu anne oğulu.

Çocuk şortu ve tişörtü ile oturmaya devam ederken annesi havuzun kenarında bikinisiyle güneşlenmeye başladı. Çocuk elinde snack bar menüsüyle dakikalar geçirdikten sonra sipariş vermek istediğini söyledi. Annesi “Tamam” dedi.

Çocuk bir tost, bir hamburger tabağı, ekstra patates kızartması ve büyük boy kola söyledi. ” Hepsini yiyecek misin?” dedi annesi, “Evet, açım” dedi çocuk. Bir süre sonra siparişler geldi ama çocuk sadece tosttan bir ısırık ve üzerine ketçap yığını yaptığı patates kızartmasından sadece birkaç tane aldı ve gerisine elini bile sürmedi.

Karşı gelemediği annesine kanımca bu şekilde zarar verebildi ya da vermek istedi. Gücü buna yetebildi diye düşünüyorum.

İki anne ve iki yalnız çocuk. Üç denebilir, diğerinin kardeşini de sayarsak.

Bu çocukları yalnızlaştıran ne?

Sadece annelerinin hırsları .

Not ortalamasını arkadaş edinmenin kriteri olarak belirleyen anne, çocuktaki arkadaşlık değerinin gerçek anlamını yok ediyor. Bu yıllar sonra kuşkusuz belli bir ekonomik kazancın altında olanlarla arkadaşlık etmemesini sağlayacak. Özel ilişkilerinde, iş ilişkilerinde ve sosyal yaşamında annesinin oluşturduğu kriterlere bağlı yaşayan bu çocuk tüm yaşamı boyunca tam da gerçek anlamında yalnız kalacak. Tıpkı bugün havuzun diğer kenarına giderek yalnızlaştığı gibi. Çünkü diğer çocuklar kahkahalarla oynamaya devam ettiler.

Diğer “cezalı” çocuk, bugün hiç havuza girmedi. Bir o yana bir diğer yana döndü durdu şezlongda. Bu sıcakta serinlemesine müsaade etmedi annesi. Ne yaptıysa artık annesine göre böyle bir cezayı hak edecek. Ben şaştım kaldım. O da ne kadar yalnız ve ne kadar öfke doluydu aslında. Öfkesini yemeyeceği yemeği sipariş ederek gösterebiliyordu ancak. Bu gün bu şekilde, yıllar sonra sizce nasıl gösterir?

Anneler, çocuklar, aileler tatilde. Tatildeyiz….

Kriterlerimiz ve cezalarımızı da bavullara koymuş getirmişiz yanımızda….

Herkese iyi tatiller, sevgiyle kalın.

Serpil ÜNAL

Öğrenci, Eğitim ve Aile Koçu

BİR CEVAP BIRAK