Bitti… Bitmedi…

Bitti… Bitmedi…

253
0
PAYLAŞ

Adam, pencereden dışarı bakıyordu.

Kadın, elinde valiziyle içeri girdi.

Adam: Gidiyor musun?

Kadın: Hayır.. sen gidiyorsun.

Adam: Anlamadım..

Kadın: Tam olarak neresini anlamadın? Boşa harcadığım onca yıldan sonra, bir de nefesimi boşa yormayayım.

Adam: Kırıyorsun, hoyratça harcıyorsun bizi.. farkında mısın?

Kadın: Asıl sen, bana yaptırdıklarına bak. Şu halimize bak.. paramparça olduk…. darmadağın..

Adam: Bırak o valizi yere. Böyle olmaz, burda olmaz, şimdi olmaz!

Kadın: Yoruldum, anlıyor musun? Unutmaya çalışmaktan, olmamış gibi davranmaktan, sana-senli hayata tutunmaya uğraşmaktan yoruldum. İstediğin bu değil miydi? Özgür olmak değil miydi hayalin? Al işte, sonsuz özgürlük sana!

Adam: Gönderiyorsun beni yani…… öyle mi?

Kadın: Sen beni kalbinden göndereli çok olmuş be sevgili.. Sanırım ben şu anda sadece altına imzamı atarak katkı veriyorum sana. Adını koyuyorum, kabul ediyorum, yol veriyorum diyelim istersen.

Adam: Lütfen dinle.. son bi’ kez dinle..

Kadın: Asıl bence sen, artık kalbini dinle. Sevmiyorsun beni. Deniyorsun ama olmuyor. Gözlerin bende belki ama bilmem içinde kimi hayal ediyor.. Sayısız soruyla aynı yatağa girmemi bekleme benden. Hem…….. seni üzmek değil niyetim ama……….. Allah biliyor ya, aslında çoktandır sensiz yattığım o yatak da böyle bir adamdan iyisini hak ediyor.

Adam: Acıt bakalım.. nereye kadar acıtacaksın.

Kadın: Sonuna kadar.

Adam: Aferin.

Kadın: Teşekkür ederim.

Adam: Bak……….. anlıyorum, öfkelisin……. İstersen daha uyg……….

Kadın: Şu andan sonraki tek uygun zamanım, boşanma celsesi için olacak. Randevuyu avukatın avukatımdan arzu ettiği zaman alabilir. Yalnız…….. çok uzamazsa sevinirim.

Adam: Ne ara bu kadar soğudu kalbin senin?

Kadın: Bilmem……… ellerimi sıkı sıkı tutmayı bıraktığın gün olabilir mesela. “Kadınım” demeyi unuttuğun o ilk gün de olabilir. Arkanı dönüp uyuduğun o ilk gece.. Ayrı yattığımız o ilk akşam.. Zar zor gülümsediğin yıldönümümüzün kutlaması sırasında.. Beni yolda karşılaştığımız insanlarla tanıştırmayı unuttuğunda.. Beni unuttuğunda aslında……. Evet, hepsi olabilir.

Adam: Seni bu kadar kırdığımı bilseydim………

Kadın: Ne yapardın, beni bu kadar kırdığını bilseydin?

Adam: ……………………….

Kadın: Bitti.

Adam: Bitmedi.

Kadın: Daha da acısı var biliyor musun….. belki de hiç başlamadı ki..

Adam: Yeter..

Kadın: Bence de.. Bu ders ikimize de yeter.

Adam: Hoşça kal.

Kadın: Valizini al.

Adam: “İçini neyle doldurduğunu bilmediğim hiçbir şeyi almam ben senden artık”. Madem öyle, madem bu kadar; olduğun yerde kal. Hattâ çekinme, bugüne kadar verdiklerini de geri al.

Kadın pencereden dışarı bakıyordu.

Adam elinde hiçbir şey ile odadan çıktı.

Didem Arslantürk ( Dip ve İllüzyon Kitaplarının Yazarı)