BAŞARISIZ ÇOCUKLAR NEDEN MUTSUZ?

BAŞARISIZ ÇOCUKLAR NEDEN MUTSUZ?

1060
6
PAYLAŞ

Bir okul müdürü, tanıdığım bir veliye “Çocukların %99’u başarısız oldukları için mutsuz” demiş. Çocukların başaramadıkları zaman mutsuz olduklarını kabul ediyorum ama mutsuz olmalarının gerçek nedeni başarısızlık mı?
Çocuklar başarılı olmayı isteyip olamadıkları için mi yoksa aileleri, onların başarılarını çok önemsediği, başarısızlıklarından kaygı duyduğu için mi mutsuzlar?
Çocukların en büyük arzusu sevilmek ve onaylanmak. 28 aylık bir kızım var ve onu izlemek çok güzel. Çocuklarımızı doya doya izleme duygusunu ne çok kaçırıyoruz. Kızım daha 1- 1,5 yaşlarında, önünde, kare, dikdörtgen, daire vb. tahta şekiller ve kapağında kare, dikdörtgen, daire delikler olan bir kutu var. Onu izliyorum… Bir şeyler yapma çabası içerisinde elindeki tahta şekli oraya sokmaya çalışıyor olmuyor, diğer tarafı deniyor yine olmuyor. İzliyorum… En son kapağı açıyor ve tüm şekilleri kutunun içine atıyor gülümsüyor, gülümsüyorum. Zaman geçiyor, dikdörtgen şekli, kare delikten geçiriyor gülümsüyor, gülümsüyorum. Aradan zaman geçiyor, farklı bir yol daha, kareyi kareden, dikdörtgeni dikdörtgenden, daireyi daireden atmayı buluyor. Onu izlemek öyle güzel ki! Bir çabam yok ona bir şey öğretmeye zaten öğrenmek istediğinde ilk dönüp baktığı kişi benim ve ona yardım ediyorum. Ne öğrenmek istiyorsa, neyi merak ediyorsa yanındayım. Kızımın keşiflerine bayılıyorum, kızımı tanıyorum. Sabırlı mı? Hırslı mı? Yapamayınca kızıyor mu? Risk alıyor mu? Biliyorum ki kızımı tanımak onun mutluluğu için ilk adım.
Biz anne babaların çocuklarının başarması ile ilgili kaygıları belki de daha çocukların çok erken yaşlarında başlıyor. “Kare şekli kareden geçirmeli!“ , “Olmaz kızım/oğlum yanlış bak sana göstereyim bu buradan geçecek… Hayır hayır öyle değil böyle…“ Oysa ki o gayet mutlu kutunun kapağını açıp bütün şekilleri atarken, kare delikten dikdörtgen şekli atarken.. Keşfediyor ve keşfettikçe mutlu oluyor. Ve ben çocukların keşfetmesine bayılıyorum.
Şimdi okul müdürü diyor ki! “Çocuklar başarısız olduklarında mutsuzlar” Çocuklarımızı daha erken yaşlarda izlemek yerine, her şeyi doğru yapması gerektiğini, başarması gerektiğini hissettiriyorken nasıl bir çocuğun başarısız olup da mutlu olmasını bekleyebiliriz ki!
Meltem GİZİR SANCAK

6 YORUMLAR

  1. Okurken cok duygulandim..yasamin ozetini anlatmis..evet mudahale iceren hayatlari yasiyor ve yasatyoruz kolayi kendi elimizle zorlastiriyoruz…yanlislarin ozeti mutsuzluklarin ornegi..

    • Ne güzel söylemişsiniz çocukların içindeki inciyi çıkarabilmek… Bunu başarabilmek dileğiyle teşekkürler?

  2. Tüm bu anlatılanlar için,”ne kadar da doğru”demek çok üzücü aslında.bir eğitimci olarak aslında hiç istemediği,ilgilenmediği,yeteneğinin olmadığı konularda çocuklarımızı başarıya tam tabiriyle zorlarken,bahsettiğiniz gözlemleri yapamadığımız için çok yetenekli oldukları alanları kaçırıyoruz.sistem,çocuklarımızı birçok konuda bilgi yüklemesine maruz bırakırken,hepsine yetişemeyen çocuklarımıza kendini ne kadar başarısız,yetersiz hissettirdiğini gözden kaçırıyor.toplumun dayattığı hayali çıtalara yükselmek,standartlara ulaşmak için çabalarken hayatı kaçıran binlerce mutsuz çocuk var ne yazık ki…ben de 2.5 yaşındaki kızımın beni mutlu etmek,ya da bir başkasını tatmin etmek için değil sadece keşfetmenin inanılmaz mutluluğunu tatmak için bir şeyleri araştırmasını,kendi kendine çıkarımlar yapmasını seviyorum.sözün özü mutlu çocuk yetiştirmek konsunda çoğumuz sınıfta kalıyoruz.

BİR CEVAP BIRAK