ANNELER GOOGLE MAP’TEN MESAJINIZ VAR

ANNELER GOOGLE MAP’TEN MESAJINIZ VAR

113
0
PAYLAŞ

Bugün 1. sınıflar için oryantasyon haftasının ilk günü. Öğrenciler heyecanlı çünkü yeni bir okul, yeni bir ortam, yeni arkadaşlar ve en önemlisi yeni bir öğretmenle tanışma günü.

Peki, anneler? Onlar için de yeni bir başlangıç elbette. Ben de bu yeni başlangıçları yaşayan annelerden biriyim. Kızım bugün ilkokula başladı. Her ne kadar yansıtmamaya çalışsam da son iki üç gündür biraz gergindim. Kolay mı? Bu sabah itibarıyla niteliklerime bir yenisi eklendi ve özel servis şoförlüğüne başladım.

Sabah kızımla tahmini saatten 15 dakika gecikmeli olarak arabadaydık. Hemen google map’i açtım ve en kısa, en kolay yoldan gitmeye çalıştım. İstanbul trafiğinde her şey her an olabilir ama umutluydum. Okula zamanında vardık. Bir kalabalık, bir koşturmaca. Binadan içeri girince bizi güleryüzlü bir hanım karşıladı ve “Sınıflara öğrencilerimiz tek başına gidecek” dedi. “Nasıl yani?” dedim.

Sınıfını cuma günü öğrenmişti, yukarı çıkacak ve öğretmeni onu bekliyor olacak cümlelerini duyar oldum. Ancak, ben onu yukarı çıkaracak, sırasını oturtacak, yanağına bir öpücük kondurduktan sonra okuldan ayrılacaktım. Bir de fındık alerjisini birkaç kez daha söylemeliydim yoksa içim nasıl rahat ederdi? Olmadı… Zeynep, anne ben gidebilirim diyerek hemencecik elimi bıraktı.

Ahh, her şey bu eli böyle güvenle bırakması için değil miydi? O zaman neyin endişesiydi bu? Tören sonrası okuldan çıktım ve kendi yeni okulumun yolunu tuttum. Elbette, hemen google map’i açtım. Sen olmasan ne yapardım bugün? Böylesine karmaşık duygular içinde bana kim yol gösterebilirdi? Bazen her dediğini dinlemeyip yanlış yola sapıyorum. Ancak, google map anında rotayı güncelliyor. Yanlış yapsan da seni bir şekilde doğru yola çıkarıyor.

Okuluma vardığımda arabada biraz oturdum ve google map bana ne diyor diye sordum kendime. Diyor ki: “Sakin ol, yeni yerler keşfetmek için yeni yollardan geçmen lazım. Çocuğunun hayatı yaşaması için önünden çekil ve tek başına hareket etmesine izin ver. Elbette, bu yolda yanlışlar olacak, farklı yönlere sapacağız. Sorun yok. Rota yeniden oluşturuluyor.”

Akşamüstü kızımı almaya gittiğimde çok mutluydu. Zihnimdeki soruyu bilircesine; “Anne, biliyor musun ben okula alıştım” dedi. O an havaya zıplamak istedim. Anne olmak böyle bir şey.

Bir de anneannesinin aldığı küpenin bir eşini düşürmüş. Aklımdan bir anda birçok şey geçti: “Bulabilir miyiz, nerede düşmüş olabilir acaba? Anneannesinden hatıraydı ama.” Bir adım daha attığımda küpe ayağımın ucunda parlıyordu. Şaşkınlık içinde eğilip elime aldım ve “Zeynep, bak küpen” dedim. Anne arkası yok ama dedi. “Olsun, önü elimizde” dedim. Evet, öne bakmak lazım, elindekilere bakmak lazım. Yeniliğe ve değişime açık olmak lazım. Akışa bırakmak lazım. Olmuyor mu? Sakin. Rota yeniden oluşturuluyor…

Dilek Boyraz
Eğitmen-Çevirmen
Profesyonel Koç

BİR CEVAP BIRAK