Anlamak İçin Önce Benim Ayakkabılarımla Yürü

Anlamak İçin Önce Benim Ayakkabılarımla Yürü

253
2
PAYLAŞ

Kimim ben? Neyim ben? Neden  geldim bu dünyaya? Bütün yaşamım kendime bu soruları sorarak geçti, geçiyor..

Ait olmayı becerememiş, kökleriyle yeterince ilişki kuramayan biri olarak büyüdüm, olgun bir kadın oldum, anne oldum. Kız çocuğu sahibi olmak şu hayatta başıma gelebilecek en güzel şey oldu.

“Bir çocuk büyürken, bir anne büyür” derler ne güzel laf… Kızım büyürken, içimdeki o küçük kız çocuğu da kendini öyle güzel anlattı ki bana…

Kızıma her sarılıp, dokunduğumda, onu koklaya koklaya öptüğümde kendime de sarıldım, kokladım, acıyan yerlerimi öptüm, sevdim..

Hiç sevilmedi demek acımasızca olur belki. Ama sevgi ile geçen bir çocukluk hikayem olmadığı kesin.

Bizim evimizde erkek çocuk daha üstün görülürdü. Annem ağzı kulaklarında anlatırdı “Oğlum olsun diye doğurdum ben ikinciyi hemen kızın arkasından, Allah ta gönlüme göre verdi” diye böbürlenirdi. Babaannemin annem erkek çocuk doğurduktan sonra ona karşı tavır ve davranışlarının değiştiğinden bahsederdi göğsü kabararak… Göğsü kabarırdı ama içine aldığı nefes sanki benim ciğerlerimden dolardı o ciğerlere…

Halbuki o da bir kadındı, ezilmiş, bastırılmış, hatta okula bile kız çocuğu olduğu için gönderilmemişti. Bu yüzden anne-babasına olan kızgınlığını, öfkesini her fırsatta söylemekten çekinmezdi.

Neydi bu erkek çocuk sevdası anlayamıyordum. İçin için artık nasıl bir duygu durumu ise bu uzaklaşmıştım annemden, ona tepkisiz kalan babamdan. Kızıyor, öfkeleniyordum.

Aynı hataları yapmak en büyük korkum oldu anne olduktan sonra. Belki bu korku ile bir kez daha hamilelik yaşamadım. Bende bir erkek çocuğu dünyaya getiremezdim. Ya bende aynı annem gibi olursam, bende kendi cinsimden kendi özümden ayrı düşer ve cinsiyet ayrımcılığı ile kızımın hayatında derin yaralar açarsam korkusu ile ikinci kez anne olmayı istemedim. Nefesi çekilsin istemedim kimsenin…

Bugün geriye döndüğümde bu korkumun yersiz olduğunu biliyorum, belki biraz pişmanlık bile yaşıyorum. Çocuk sahibi olmak, kendi canından, kanından, dokuz ay karnında taşıdığın evladını kucağına almak paha biçilemez bir duygu. Cinsiyetinin ne önemi olabilir ki.

Böyle büyümek beni her şeyden önce istediğin şeyleri elde edebilmen için erkek gibi olmalısın- düşüncesinin içine atmış ne yazık ki! Bunu bu olgun yaşımda fark edebiliyorum. Eğer erkek gibi olursam güçlü olurum, beni kimse ezemez. O kadar içime işlemiş ki; kadın özüm, kadın kimliğim, duygusal ve kırılgan yanımı hep gizlemek, saklamak, kalbimi sonuna kadar açmadan yaşamdan keyif almayı bekleyip, neden mutlu olamadığımı, ne yaparsam yapayım hayatımda hep bir şeylerin eksik olduğunu hissederek yaşamışım. Ait olamamışım, kendimi adamadan aşkın bana adanmasını beklemişim. Savaştım evet , kendimi anneme, babama, çevreme, hatta sevgilime bile kabul ettirebilmek için hep zor olanı seçmişim. Eğer ben bunu halledersem beni sevecekler, eğer başarırsam beni severler, ben şimdi şu sorunu da hallederim işte o zaman beni gerçekten severler….Bu liste böyle uzayıp gidebilir. Ben yaparım, ben hallederim, benim  ihtiyacım yok kimsenin desteğine sözleri meğer ne büyük  güzaf…

Ben bir kadınım, gerçek özüm, ruhum sevginin kendisi ile dolmak istiyor. Değerli olduğumu hissetmek, değerli olduğumu bilmek için başkasına kendimi ispat etmek zorunda değilim. Ben sadece ben olduğum için, tüm eksiklerim ve kusurlarım ile değerliyim. Bütünüm, tamım. Ne eksik ne fazlayım. Ben benim, olduğum kişiyim. Geçmişten getirdiğim yükleri omuzumdan indiriyorum. Savaşmak zorunda olmadan kendimi ve kalbimi sevgiye, aşka, huzura açıyorum. Bunu seçiyorum.

Ben Sevilmeye Değer Bir Kadın Olduğumu Biliyorum.

Hülya Şahin

 

2 YORUMLAR

  1. Hülya Şahin olarak aradım,,bir iletişim adresi bulamadım,,konuşacak çok şeyimiz olduğunu düşünüyorum.. Beni bulur musunuz ?

  2. Eline, yüreğine sağlık Hülyacım….Son cümlelerine…b a y ı l d ı m…..” Bütünüm, tamım. Ne eksik ne fazlayım” … Evet tam da öyle….
    Başarılarının devamını diliyorum. Sevgiler

BİR CEVAP BIRAK